his favorite strawberry
part 76
با پوزخندی وارد شد
باورم نمیشد چطور تونستن
همه ی اطرافیانم..همه شون بدون استثنا خیانتکار بودن
و جنی ..
دوست هشت ساله ی که دست راستم بود
از خودم به اون اعتماد بیشتری داشتم
موهای لختشو پشت گوشش انداخت
صندلی چوبی ای رو که اونور اتاق بود روی زمین کشید و جلو آورد
روش نشست
با صدای گیراش که همیشه برام جذاب بود گفت
$فکر میکنم حتی به ذهنت خطور نمیکرد من اینجا باشم.. نه ؟
بغضی که توی گلوم به وجود اومده بود رو به سختی قورت دادم
اشکامو به سختی با دست هایی که به صندلی بسته شده بود پس زدم
و تنها یک جمله گفتم
جمله ای که هزاران بار از روزی که به این جهنم اومدم گفتم
+چطور تونستی؟..چرااااا؟؟
انگار که اشکام باهم مسابقه گذاشته بودن و تمام صورتمو خیس کرده بودن
ولی اون بی تفاوت پوزخندی تکراری زد و گفت
$خب..شاید بهتر باشه از همین اول بهت بگم..اون آقای آنامی که دیدی پدر و من و تهیونگه
و شوک دوم
+پس دوستیمون؟؟؟
از روی صندلی بلند شد و با پرستیژ خاصی گفت
$درسته..از همون اولش یک نقشه بیشتر بود
باورم نمیشد
یعنی تمام دوره ی نوجوانیم
یک دروغ بیشتر نبود؟
به سمتم اومد و چند لاخه از موهامو به آرومی نوازش کرد
با حسرت به من چشم دوخته بود
البته این حسرت به خاطر دوستی بهم خورده مون نبود
$تو از همون اولش..دختر ساده ای بودی..یعنی تا حالا برات سوال نشده بود چرا همه چیز اینقدر بی نقص پیش میره؟
موهامو سفت توی مشتاش گرفت انگاری موهای من منبع تخلیه انرژی ابن خاندان شده بودن
$به خاطر اینه که احمقی دیگه
مثل خودش پوزخندی عمیق زدم و گفتم
+چرا من اینجام؟اگه میخواستین من رو بکشین همون اول کار خلاصم میکردی..نه بهتره بگم چرا من زنده ام ؟
هیستریک خندید و چشمای قرمز رو به من دوخت
$اگه اون برادر احمقم عاشقت نمیشد هیچ کدوم از این اتفاقا نمیافتاد..
با حسرتی عمیق بهم نگاه کرد گفت
$نه..اگه از همون اول جونگکوک من رو انتخاب میکرد هیچ وقت نمی مرد
سیلی از اشکان دوباره شروع به ریختن کردن و غمگین لب زدم
+پس شماها کشتینش
این جمله پرسشی نبود..درسته خبری بود
دوباره قهقهه اش بالا رفت
این دفعه واقعا موهامو کشید و بلند گفت
$آره..آره..تهیونگ با دستای خودش کشتش
بلند جیغ زدم و گفتم
+پس آتش سوزی همش بهونه بود..
یهویی تکه های پازلو کنار هم گذاشتم
احساس کردم از شدت عصبانیت قابلیت کشتن چند نفر رو باهم دارم
با لحنی سرد و آغشته به جیغ گفتم
+چرا اینا رو داری به من میگی ؟
موهامو محکم تر کشید و روی زمین پرتم کرد
طوری که کاملا به پشت روی زمین افتادم
از شدت درد اهی کشیدم
که بالاخره گفت
$خوشم میاد هر چقدر هم که احمق و ساده باشی ولی باهوشی
با پوزخندی وارد شد
باورم نمیشد چطور تونستن
همه ی اطرافیانم..همه شون بدون استثنا خیانتکار بودن
و جنی ..
دوست هشت ساله ی که دست راستم بود
از خودم به اون اعتماد بیشتری داشتم
موهای لختشو پشت گوشش انداخت
صندلی چوبی ای رو که اونور اتاق بود روی زمین کشید و جلو آورد
روش نشست
با صدای گیراش که همیشه برام جذاب بود گفت
$فکر میکنم حتی به ذهنت خطور نمیکرد من اینجا باشم.. نه ؟
بغضی که توی گلوم به وجود اومده بود رو به سختی قورت دادم
اشکامو به سختی با دست هایی که به صندلی بسته شده بود پس زدم
و تنها یک جمله گفتم
جمله ای که هزاران بار از روزی که به این جهنم اومدم گفتم
+چطور تونستی؟..چرااااا؟؟
انگار که اشکام باهم مسابقه گذاشته بودن و تمام صورتمو خیس کرده بودن
ولی اون بی تفاوت پوزخندی تکراری زد و گفت
$خب..شاید بهتر باشه از همین اول بهت بگم..اون آقای آنامی که دیدی پدر و من و تهیونگه
و شوک دوم
+پس دوستیمون؟؟؟
از روی صندلی بلند شد و با پرستیژ خاصی گفت
$درسته..از همون اولش یک نقشه بیشتر بود
باورم نمیشد
یعنی تمام دوره ی نوجوانیم
یک دروغ بیشتر نبود؟
به سمتم اومد و چند لاخه از موهامو به آرومی نوازش کرد
با حسرت به من چشم دوخته بود
البته این حسرت به خاطر دوستی بهم خورده مون نبود
$تو از همون اولش..دختر ساده ای بودی..یعنی تا حالا برات سوال نشده بود چرا همه چیز اینقدر بی نقص پیش میره؟
موهامو سفت توی مشتاش گرفت انگاری موهای من منبع تخلیه انرژی ابن خاندان شده بودن
$به خاطر اینه که احمقی دیگه
مثل خودش پوزخندی عمیق زدم و گفتم
+چرا من اینجام؟اگه میخواستین من رو بکشین همون اول کار خلاصم میکردی..نه بهتره بگم چرا من زنده ام ؟
هیستریک خندید و چشمای قرمز رو به من دوخت
$اگه اون برادر احمقم عاشقت نمیشد هیچ کدوم از این اتفاقا نمیافتاد..
با حسرتی عمیق بهم نگاه کرد گفت
$نه..اگه از همون اول جونگکوک من رو انتخاب میکرد هیچ وقت نمی مرد
سیلی از اشکان دوباره شروع به ریختن کردن و غمگین لب زدم
+پس شماها کشتینش
این جمله پرسشی نبود..درسته خبری بود
دوباره قهقهه اش بالا رفت
این دفعه واقعا موهامو کشید و بلند گفت
$آره..آره..تهیونگ با دستای خودش کشتش
بلند جیغ زدم و گفتم
+پس آتش سوزی همش بهونه بود..
یهویی تکه های پازلو کنار هم گذاشتم
احساس کردم از شدت عصبانیت قابلیت کشتن چند نفر رو باهم دارم
با لحنی سرد و آغشته به جیغ گفتم
+چرا اینا رو داری به من میگی ؟
موهامو محکم تر کشید و روی زمین پرتم کرد
طوری که کاملا به پشت روی زمین افتادم
از شدت درد اهی کشیدم
که بالاخره گفت
$خوشم میاد هر چقدر هم که احمق و ساده باشی ولی باهوشی
- ۱.۸k
- ۲۵ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط