خانه ات آباد از داغ توام خانه خراب

خانه ات آباد از داغ توام خانه خراب
هیچ بودم،پوچ بودم،روی من کردی حساب

از تو ممنونم که بین این همه خلق خدا
محض کار نوکری کردید ما را انتخاب

آنچه را عاشق به بیداری فراوان دیده است
زاهدان آن را نمی بینند حتی بین خواب

آه از این روضه که جمعی به ظاهر اهل دین
اصل دین را دوره اش کردند با فکر ثواب

با پیمبرها خدا حرف از عطش زد بارها
عرش را لرزانده قطعأ ناله های آب آب

می گذارد یک مسلمان راس مهمان در تنور
راهبی خاکستر از سر شست آن هم با گلاب

مرد مست و خیزران و بوسه گاه مصطفی
من نمیدانم چرا نازل نشد آنجا عذاب

در کنار راس سالار شهیدان راس کیست
لطمه زد بر صورتش با دیدن آن سر رباب