پروین اعتصامی - تو پای بند ظاهر کار خودی و بس

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی
کای هرزه گرد بی سر و بی پا چه می کنی
ما میرویم تا که بدوزیم پاره ای
هر جا که میرسیم، تو با ما چه می کنی
خندید نخ که ما همه جا با تو همرهیم
بنگر بروز تجربه تنها چه می کنی
هر پارگی بهمت من میشود درست
پنهان چنین حکایت پیدا چه می کنی
در راه خویشتن، اثر پای ما ببین
ما را ز خط خویش، مجزا چه می کنی
تو پای بند ظاهر کار خودی و بس
پرسندت ار ز مقصد و معنی، چه میکنی
گر یک شبی ز چشم تو خود را نهان کنیم
چون روز روشن است که فردا چه می کنی
جائی که هست سوزن و آماده نیست نخ
با این گزاف و لاف، در آنجا چه میکنی
خود بین چنان شدی که ندیدی مرا بچشم
پیش هزار دیده بینا چه می کنی
پندار، من ضعیفم و ناچیز و ناتوان
بی اتحاد من، تو توانا چه می کنی
#پروین#شعر
دیدگاه ها (۰)

در دَستِ بانویی، به نَخی گُفت سوزنیکای هَرزِه‌گَردِ بی‌سَر و...

007-پنهان در مه - پارت ۸۸

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 34سلام دخترا برای پا...

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزه گرد بی سر و بی پا چه...

در دست بانوئی به نخی گفت سوزنیکای هرزه گرد بی سر و بی پا چه ...

چشم فرو بسته اگر وا کنی در تو بود هرچه تمنا کنیعافیت از غیر ...

چشم فرو بسته اگر وا کنیدر تو بود هر چه تمنا کنیعافیت از غیر ...

اینکه خاک سیهش بالین است اختر چرخ ادب پروین است!

چشم فروبسته اگر وا کنیدرتو بود هر چه تمنا کنیعافیت از غیر نص...

چشم فروبسته اگر وا کنیدرتو بود هر چه تمنا کنیعافیت از غیر نص...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط