خانه دل تنگِ غروبی خفه بود

خانه دل تنگِ غروبی خفه بود

مثلِ امروز که تنگ اسـت دلم!

پدرم گفت: “چراغ”

و شب از شب پُر شد!

من بـه خود گفتم: “یک روز گذشت…”

مادرم آه کشید:

“زود بَر خواهد گشت…”

ابری آهسته بـه چشمم لغزید

و سپس خوابم بُرد… #ماه‌نیلا