Why Did I Fall in Love with You?

Why Did I Fall in Love with You?

P³⁶ | Home Again

View: Do-hee

یک هفته بعد | ساعت ۶ عصر

بالاخره روزی که منتظرش بودم رسید.

جونگکوک مرخص شد.

تمام وسایلش رو جمع کرده بودم و از وقتی از بیمارستان بیرون اومدیم، حتی یک لحظه هم دستش رو رها نکردم.

وقتی وارد خونه شدیم، کوک نگاهی به اطراف انداخت.

_بالاخره...

+چی بالاخره؟

_خونه.

لبخند زدم.

+دلت تنگ شده بود؟

_خیلی.

+بیشتر از من؟

جونگکوک نگاهم کرد.

_زیاد سؤال می‌پرسی.

+آقای مغرور!

خندید و روی مبل نشست.

_بیا اینجا.

کنارش نشستم و سرم رو روی شونه‌اش گذاشتم.

_خسته‌ای؟

+نه، فقط خوشحالم که برگشتیم.

دستم رو گرفت و بوسه‌ی کوتاهی روی اون گذاشت.

_منم.

ساعت ۱۱ شب | اتاق خواب

بعد از اینکه کمکش کردم لباس راحتی بپوشه، هر دومون آماده‌ی خواب شدیم.

جونگکوک آروم رفت سمت تخت و با احتیاط روش نشست.

بعد به بالش‌ها نگاه کرد.

_آخیش...

+چیه؟

_دلم برای تختم و یه چیز دیگه تنگ شده.

با تعجب نگاهش کردم و به سمتش رفتم.

+خب آقای مغرور، دلت واسه چی تنگ شده؟

جونگکوک گوشه‌ی لبش رو بالا برد.

قبل از اینکه چیزی بگم، دستم رو گرفت و آروم به سمت خودش کشید.

روی تخت کنارش افتادم و توی آغوشش قرار گرفتم.

_واسه این بغل.

چند ثانیه نگاهم کرد و بعد گونه‌ام رو بوسید.

+جونگکوک!

_جانم؟

+از کی تا حالا این‌قدر لوس شدی؟

_از وقتی یه هفته تو بیمارستان بودم و زنم حتی یه بارم درست بغلم نکرد.

+چی؟! من هر روز بغلت می‌کردم!

_کافی نبود.

خندیدم و صورتم رو توی سینه‌اش پنهون کردم.

+دلم برای همین مسخره‌بازی‌هات تنگ شده بود.

دستش آروم روی موهام حرکت می‌کرد.

_دوهی؟

+هوم؟

_ممنون که منتظرم موندی.

سرم رو بلند کردم و نگاهش کردم.

+دیگه هیچ‌وقت مجبورم نکن منتظرت بمونم.

لبخندش محو شد. دستم رو بوسید.

_سعی می‌کنم.

چشم‌هام رو بستم و دوباره توی آغوشش جا گرفتم.

اما چیزی که نمی‌دونستم این بود که جونگکوک هنوز درباره‌ی دست راستش چیزی بهم نگفته بود...

و اون شب، وقتی خواب بودم، دوباره تلاش کرد دو انگشتش رو حرکت بده.

اما نتونست.