مشهد مقدس در شب های رمضانی

با چند نفر از دوستان، ماه مبارک رمضان را در مشهد بودیم. تجمعات مثل خیلی جاهای دیگر، پررنگ بود. حتی بارش برف و باران در بعضی شب‌ها برای مردم اهمیتی نداشت. یک خانواده ۴ نفره را یادم هست که تا حدود ساعت ۲ شب در میدان، هر ۴نفر، پرچم بدست ایستاده بودند. شبِ بعد از عذرخواهی رئیس جمهور، خیابان‌ها و میدان‌ها غلغله‌ بود وِلوم همه چیز بالاتر رفته بود. نفرات، خودروها، باندها، پرچم‌ها و... . خشم مردم مشهود بود، اینطور نبود که جمعیتی صبر کنند تا یکی شعار بدهد و آنها جواب بدهند. هر کسی انگار بلندگوی شعار خودش بود و دو سه نفر کناری اش😂 نمی‌فهمیدی با کدام شعار همراهی کنی. شب چهارشنبه سوری قیامت بود. شب‌های اول سر شب‌‌ها و وسط شب‌ها جمعیت خودش را داشت و رفته رفته از جمعیت کم می‌شد ولی شب‌های منتهی به پایان ماه مبارک، برعکس بود. خیلی جاها خانم‌هایی را می‌دیدم که تنهایی ، گوشه‌ی خیابان ایستاده‌اند و پرچمشان را تکان می‌دادند. جوانی را یادم است که تا پاسی از شب، عکس آقای شهید را زیر بارش برف گرفته بود و هم خودش خیس خیس شده بود و هم عکس از شدت خیسی به لباسش چسبیده بود. مساجد هم واقعاً سنگر بودند (و هستند)
این اواخر هم بدلیل کثرت ورود زائران، جمعیت گویا دو برابر است. الحمدلله رب العالمین
خدا از شما قهرمانان تاریخ قبول کند.
#مرگ_بر_امریکا #مرگ_بر_اسراییل