چشمهایت مال من، از من نگاهت را نگیر

چشمهایت مال من، از من نگاهت را نگیر
از دل بی تاب من چشم سیاهت را نگیر
در سرم یاد تو و بر روی لب آهی بلند
از من دلسوخته این یاد و آهت را نگیر
جای پاهای تو را هر روز میبوسم بیا
هرچه را دارم بگیر و خاک راهت را نگیر
این همه آوارگی ای نازنین کافی نبود؟
از من بی خانمان دیگر پناهت را نگیر
در فراقت گریه ها کردم، تو خندیدی ولی
چشمهایم مال تو، از من نگاهت را نگیر.