عشق با طعم نعنا
آفتاب گرم یه روز تابستونی، ویترین سوپرمارکت "هوپمارکت" رو نوازش میکرد. داخل مغازه، بوی شیرینِ نونهای تازهی پختهشده با عطر میوههای رسیده قاطی شده بود. جیهوپ با یه لبخند همیشگی پشت دخل ایستاده بود و با مشتریها خوشوبش میکرد. اون فقط یه کارمند ساده نبود، قلب تپندهی این سوپرمارکت محلی بود.
یه روز، یه دختر با موهای طلایی بلند و یه لبخند شیطون وارد مغازه شد. رزا بود، خوانندهی مشهوری که بخاطر تعطیلات به این شهر آروم اومده بود. رزا با کنجکاوی بین قفسهها قدم میزد و چشمش به یه بسته پاستیل رنگارنگ افتاد.
"اوه، اینا خیلی خوشگلن!" زیر لب زمزمه کرد.
جیهوپ که صداش رو شنیده بود، با مهربونی گفت: "درسته! این پاستیلها خیلی طرفدار دارن. مخصوصاً بین بچهها."
رزا لبخندی زد و گفت: "منم عاشق پاستیلم! ولی نمیتونم تصمیم بگیرم کدوم طعم رو انتخاب کنم."
جیهوپ یه لحظه فکر کرد و بعد یه بستهی کوچیک از پاستیلهای ترش رو برداشت و به رزا تعارف کرد. "اینا رو امتحان کنین. مطمئنم خوشتون میاد."
رزا با تعجب پرسید: "واقعاً؟ نمیشه که..."
جیهوپ با خنده گفت: "خواهش میکنم! این یه هدیه از طرف هوپمارکته!"
رزا پاستیل رو گرفت و یکی از اونها رو امتحان کرد. چشماش از طعم ترش برق زد و خندید. "وای، این عالیه! خیلی ممنونم!"
از اون روز به بعد، رزا هر روز به هوپمارکت سر میزد. بعضی وقتا فقط برای خرید یه آبمیوه، بعضی وقتا هم برای گپزدن با جیهوپ. جیهوپ همیشه یه خوراکی جدید به رزا پیشنهاد میکرد. یه بار یه شکلات تلخ با طعم نعنا، یه بار یه بیسکوییت زنجبیلی، و یه بار هم یه آبنبات چوبی با طعم توتفرنگی.
رزا کمکم فهمید که جیهوپ فقط یه کارمند مهربون نیست. اون یه آدم بااستعداد و پر از امید و آرزوئه. جیهوپ هم متوجه شده بود که رزا با وجود شهرتش، چقدر فروتن و دوستداشتنیه.
یه روز رزا به جیهوپ گفت: "میدونی جیهوپ، تو خیلی با بقیه فرق داری. تو همیشه سعی میکنی بقیه رو خوشحال کنی."
جیهوپ لبخندی زد و گفت: "این چیزیه که منو خوشحال میکنه. دیدن لبخند روی لبهای مردم."
رزا یه ایدهای به ذهنش رسید. "جیهوپ، چرا تو یه آهنگ در مورد هوپمارکت نمیسازی؟ مطمئنم خیلی قشنگ میشه!"
جیهوپ اول خجالت کشید، ولی بعد با تشویقهای رزا قبول کرد. با هم شروع کردن به نوشتن یه آهنگ. رزا ملودی رو ساخت و جیهوپ شعر رو نوشت. شعر در مورد بوی نونهای تازه، طعم شیرین خوراکیها و لبخندهای مشتریها بود.
ادامه دارد.....
یه روز، یه دختر با موهای طلایی بلند و یه لبخند شیطون وارد مغازه شد. رزا بود، خوانندهی مشهوری که بخاطر تعطیلات به این شهر آروم اومده بود. رزا با کنجکاوی بین قفسهها قدم میزد و چشمش به یه بسته پاستیل رنگارنگ افتاد.
"اوه، اینا خیلی خوشگلن!" زیر لب زمزمه کرد.
جیهوپ که صداش رو شنیده بود، با مهربونی گفت: "درسته! این پاستیلها خیلی طرفدار دارن. مخصوصاً بین بچهها."
رزا لبخندی زد و گفت: "منم عاشق پاستیلم! ولی نمیتونم تصمیم بگیرم کدوم طعم رو انتخاب کنم."
جیهوپ یه لحظه فکر کرد و بعد یه بستهی کوچیک از پاستیلهای ترش رو برداشت و به رزا تعارف کرد. "اینا رو امتحان کنین. مطمئنم خوشتون میاد."
رزا با تعجب پرسید: "واقعاً؟ نمیشه که..."
جیهوپ با خنده گفت: "خواهش میکنم! این یه هدیه از طرف هوپمارکته!"
رزا پاستیل رو گرفت و یکی از اونها رو امتحان کرد. چشماش از طعم ترش برق زد و خندید. "وای، این عالیه! خیلی ممنونم!"
از اون روز به بعد، رزا هر روز به هوپمارکت سر میزد. بعضی وقتا فقط برای خرید یه آبمیوه، بعضی وقتا هم برای گپزدن با جیهوپ. جیهوپ همیشه یه خوراکی جدید به رزا پیشنهاد میکرد. یه بار یه شکلات تلخ با طعم نعنا، یه بار یه بیسکوییت زنجبیلی، و یه بار هم یه آبنبات چوبی با طعم توتفرنگی.
رزا کمکم فهمید که جیهوپ فقط یه کارمند مهربون نیست. اون یه آدم بااستعداد و پر از امید و آرزوئه. جیهوپ هم متوجه شده بود که رزا با وجود شهرتش، چقدر فروتن و دوستداشتنیه.
یه روز رزا به جیهوپ گفت: "میدونی جیهوپ، تو خیلی با بقیه فرق داری. تو همیشه سعی میکنی بقیه رو خوشحال کنی."
جیهوپ لبخندی زد و گفت: "این چیزیه که منو خوشحال میکنه. دیدن لبخند روی لبهای مردم."
رزا یه ایدهای به ذهنش رسید. "جیهوپ، چرا تو یه آهنگ در مورد هوپمارکت نمیسازی؟ مطمئنم خیلی قشنگ میشه!"
جیهوپ اول خجالت کشید، ولی بعد با تشویقهای رزا قبول کرد. با هم شروع کردن به نوشتن یه آهنگ. رزا ملودی رو ساخت و جیهوپ شعر رو نوشت. شعر در مورد بوی نونهای تازه، طعم شیرین خوراکیها و لبخندهای مشتریها بود.
ادامه دارد.....
- ۷.۷k
- ۱۹ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط