قسمت 1: شب بارونی

قسمت 1: شب بارونی

تهیونگ کیم، 28 ساله، وارث امپراتوری تاریک سئول. از 17 سالگی که جنازه‌ی پدرش رو پیدا کردن، خودش همه‌چیز رو گرفت. چاقو، پول، ترس. هیچ‌کس ندید حتی یه بار بخنده.

یه شب بارونی، از یه معامله‌ی کثیف برمی‌گشت. یهو دختری دید وسط پیاده‌رو، چترش شکسته، خیس تا مغز استخون، داشت گربه‌ی زخمی رو زیر چترش می‌گرفت. پیاده شد.

— دختر، اینجا جای تو نیست.

دختر سرش رو بلند کرد. رزا پارک، 25 ساله، دانشجوی معماری. موهای بلند مشکی، چشمای آبی، بدن ساعت شنی، لب صورتی. خیس بود ولی حتی زیر بارون هم بوی خوبش می‌اومد. نگاهی به کت و شلوار گرون و ماشین مشکی‌اش انداخت و با اون صدای خوبش گفت:

— شما هم همین‌طور.

تهیونگ خشکش زد. بعد خندید. اولین خنده‌ی واقعی بعد از سال‌ها. برگشت سمت ماشینش. ولی اون شب، رزا از ذهنش بیرون نرفت.

از فرداش هر شب سر کوچه‌ی رزا پیدا می‌شد. یه بار با بهونه‌ی گربه، یه بار با چتر نو، یه بار فقط نشسته بود تو ماشین تا رزا از دانشگاه برگرده. رزا می‌دیدش ولی چیزی نمی‌گفت. می‌دونست این مرد خطرناکه.

یه شب دستش رو گرفت. محکم. گفت:

— تو مال منی.

رزا گفت: «ولم کن.» تهیونگ گفت: «نه.» رزا گفت: «دیوونه‌ای.» تهیونگ لبخند زد: «شاید. ولی دیوونه‌ی توام.»

رزا اون شب تا صبح خوابش نبرد. زیر پتوی کهنه، با خودش می‌جنگید. یه طرفش می‌گفت فرار کن، این مرد دردسره. یه طرفش هر بار صدای موتور تهیونگ رو می‌شنید، بی‌اختیار می‌رفت پشت پنجره. تهیونگ هم تو دفتر کارش، بین اسلحه و پول، یه عکس کوچیک از رزا گذاشته بود تو کیف پولش. مردی که به هیچ‌کس اعتماد نداشت، حالا به دختری فکر می‌کرد که تنها سلاحش یه لبخند بود.

تهیونگ قسم خورده بود رزا رو از هر چیزی محافظت کنه. از هر کسی. حتی از خودش. ولی نمی‌دونست که بزرگ‌ترین خطر برای رزا، خودِ تهیونگه. و رزا هم نمی‌دونست که این عشق، این شب بارونی، این دست گرفتن... شروع یه جنگه. جنگی که هیچ‌کدومشون آماده‌ش نبودن.

شرط
15لایک
5کامنت
4بازنشر
بعد مدت ها رمان گذاشتم حمایت شه
🤍😭