شیطان مزاحم

شیطان مزاحم

پارت : 𝟓



- مامان، دوستام رفتن. همه‌چی خوبه. شب بخیر، دوستتون دارم.

بعد از آن به سمت پله‌ها رفتم.
اما درست پیش از اینکه پایم را روی اولین پله بگذارم، صدای عجیبی از پذیرایی شنیدم.

تق.

ایستادم.
سرم را برگرداندم.
هیچ‌چیز نبود.
چند ثانیه به فضای تاریک پذیرایی نگاه کردم و بعد زیر لب گفتم:

- حتماً یکی از پنجره‌ها خوب بسته نشده.

به مسیرم ادامه دادم.

تق... تق...

این بار صدا واضح‌تر بود.
از کنار پله‌ها برگشتم و به سمت پنجره‌ی بزرگ پذیرایی رفتم. پرده‌ها بسته بودند، اما احساس عجیبی داشتم؛ انگار کسی درست در آن سوی شیشه ایستاده بود.
دستم را به سمت پرده بردم.
و آن را کنار زدم.
برای یک لحظه، تمام بدنم بی‌حرکت ماند.
مردی پشت پنجره ایستاده بود.
قد بلندش در تاریکی شب به‌وضوح دیده می‌شد. موهای مشکی‌اش کمی نامرتب بود و لبخند محوی روی صورتش نشسته بود. دست‌هایش را داخل جیب شلوارش گذاشته بود و با آرامش عجیبی به من نگاه می‌کرد.
نگاهم روی چهره‌اش ثابت ماند.
همان چشم‌ها.

همان چهره.

همان پسری که صبح در دفتر دبیران دیده بودم.

اما اینجا چه کار می‌کرد؟
چطور وارد حیاط شده بود؟
لب‌هایم را از هم باز کردم، اما صدایی بیرون نیامد.
مرد سرش را کمی به یک طرف خم کرد. بعد لبخندش عمیق‌تر شد و نگاهش از صورتم به فضای داخل خانه تغییر کرد.
انگار داشت چیزی را بررسی می‌کرد.
در همان لحظه، صدای آرام و خونسردش از پشت شیشه به گوش رسید.


- سوژه پیدا شد.