شرابی از جنس نفرت

پارت شش

ویو فئودور:
جرعه ای از قهوه ‌ام را خوردم و به دازای نگاه کردم.
دیدم که با تردیدی در ته نگاهش که به سختی مورد توجه قرار میگرفت بهم نگاه میکنه، حرفی نمیزد و میتونستم حدس بزنم داره فکر میکنه.
کمی از قهوه‌اش رو خورد ولی حرفی نزد،
وقتی جفتمون قهوه‌مون رو تموم کردیم گفتم:«چطوره بریم بیرون و یکم هوا بخوریم؟یا...میخوای بری؟»
نفس عمیقی کشید و فنجون خالی‌اش رو رویه میز گذاشت، با برخورد فنجون و میز، صدای تیز کمی شنیده شد.
گفت:«نه،نمیخوام برم،در هرصورت که اگرم برم نمیتونم با کسی حرف بزنم...همه ازم بخواطر یه شایعه مسخره متنفرن...اخه کی همچین کاری میکنه؟»
قطعا من! چرا که نه؟ وقتی میتونم با این کار به هدفم برسم چرا باید صبر کنم؟
با نیشخندی گفتم:«حتما کار مافیای بندره!اخه تو که چویا رو میشناسی.همینجوریشم از خیانت متنفره بعد اگه تو دوبار بهشون خیانت کرده باشی به نظرت زنده‌ت میزاره؟قطعا نه...مگر اینکه کار خودشون باشه...احتمالا مافیای بندر به جای اعدام کردنت میخواد اینجوری انتقام بگیره.»
چشماش گرد شد، خیلی تعجب کرد، چشماش داشت داد میزد نمیخواد باور کنه ولی زیادی منطقی بود.
گفت:«ا...امکان نداره...اونا...همچین کاری نمیکنن...»
با چهره ای بی خیال گفتم:«چرا؟چرا نباید این کاری بکنن؟»
انگار دنبال دلیل میگشت ولی پیداش نمیکرد... با مِن مِن گفت:«خب...اخ،اخه...چون...»
چند ثانیه صبر کردم و بعدش گفتم:«دیدی؟حتی خودتم نمیتونی دلیل برای انجام ندادن این کار توسط اونا پیدا کنی.هنوزم فکر میکنی کار اونا نبود؟»
همین کافی بود تا حداقل سی درصد اعتمادش رو بگیرم. مافیای بندر حذف شد. حالا فقط اژانس کاراگاهی مونده.
گفت:«اخه...من با موری سان بزرگ شدم،با چویا انقدرم مشکل نداشتم،استاد اکو هم بودم...اخه چرا باید اینکارو بکنن...زیادی غیر منطقیه ولی بیشتر از غیر منطقی...منطقیه...»
سرم رو کمی کج کردم و گفتم:«حالا اونارو ول کن...یعنی حتی دوستات تو اژانس هم بهت اعتماد نداشتن؟اخه مافیای بندر مدرکی برای اثبات نداشت،احتمالا فقط با حرف اینکارو کردن یعنی حتی دوستات همــ...»
نزاشت حرفمو تموم کنم و با داد گفت:«بسه!بس کن!دیگه نمیخوام چیزی بشنوم!»
نفسم رو بیرون دادم و گفتم:«باشه اگه نمیخوای حقیقت رو بدونی مشکلی نیست.»
مشخص بود بیشتر حرص خورد و بیشتر نمیخواست قبول کنه ولی پنهونش میکرد و منم چیزی نگفتم.
بلند شد و گفت:«من میخوام برم.»
و بدونه صبر برای جواب با قدم های تند از کافه خارج شد.



ویو چویا:
از اتاق موری سان بیرون اومدم و هینطور که داشتم راه میرفتم بدونه دلیل خاصی نگاهی به پرونده ها انداختم.
معموریت سختی نبود، ولی اسون هم نبود، ولی این خوراکه تاچیهاراست.
ولی... نمیدونم چرا هنوز دارم به اینکه چرا دازای بهمون خیانت کرد فکر میکنم، دفعه قبل راحت باهاش کنار اومدم، چرا اینبار ذهنم رو مشغول کرده؟
گوشیم رو از جیبم دراوردم و دوباره به صفحه چت با دازای خیره شدم و پیام هامونو خوندم.
ولی اصلا به نظر نمیاد که مقصر باشه،چ... چ... چیییییییییی؟ من چرا دارم از اون دراز عشق خودکشی دفاع میکنممممممم؟
اه... مسخره.
گوشی رو با حرص تو همون صفحه خاموش کردم و تو جیبم گذاشتم. و سریع تر راه رفتم.
___
پایان پارت شش
دیدگاه ها (۵)

روباه کوچولوی منپارت سی و پنجم꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚@ویو چویا دازا...

ابلیس

ابلیس

#bego_chasham#part1خودش بود، خدمتکار جدید سریع قدم برمیداشت ...

این قسمت گاو یوکوهاما (سناریو طنز دازای و چویا)

[•] عمارت عشق [•]Part number 26ـ«گاهی اوقات انسان ها عصبانی ...

Fabric of Love~P1صدای چرخ ها و اتو توی تولیدی میچرخیدچویا:هو...

🥀 رمان مرگ معماییفصل دوم: مردی که نباید برمی‌گشتساعت ۴:۰۲ صب...

❤️‍🔥╣⁠[⁠No touching فصل ۲]⁠╠⁠❤️‍🔥⁦(⁠。⁠♡⁠part 255♡⁠。⁠)⁩سرمو ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط