آب در کوزه و ما گرد جهان می گردیم
سالها دل طلبِ جامِ جم از ما میکرد
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا میکرد
گوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگانِ لبِ دریا میکرد
#حضرت_حافظ
مرو به خانه ارباب بی مروت دهر
که گنج عافیتت در سرای خویشتن است
#حافظ_جان
ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
#حضرت_حافظ
به جیبِ توست ، اگر خلوتی و انجمنیست
برون ز خویش کجا میروی ؟ جهان خالیست
#بیدل_دهلوی
چشم فروبسته اگر وا کنی
در تو بود هرچه تمنا کنی
عافیت از غیر نصیب تو نیست
غیر تو ای خسته طبیب تو نیست
چشم فروبسته اگر وا کنی
از تو بود راحت بیمار تو
نیست به غیر از تو پرستار تو
همدم خود شو که حبیب خودی
چارهٔ خود کن که طبیب خودی
از ره غفلت به گدایی رسی
ور به خود آیی به خدایی رسی
گنج زری بود در آن خاکدان
چون پری از دیدهٔ مردم نهان
پای گدا بر سر آن گنج بود
لیک ز غفلت به غم و رنج بود
گنجصفت خانه به ویرانه داشت
غافل از آن گنج که در خانه داشت
ای شده نالان ز غم و رنج خویش
چند نداری خبر از گنج خویش؟
گنج تو باشد دل آگاه تو
گوهر تو اشک سحرگاه تو
غیر ز دلخواه تو آگاه نیست
زآن که دلی را به دلی راه نیست
خواهش مرهم ز دل ریش کن
هرچه طلب میکنی از خویش کن
#رهی_معیری
درد حاصل کن که درمان درد تست
در دو عالم داروی جان درد تست
#شیخ_عطار
گر در طلب خودی ز خود بیرونآ
جو را بگذار و جانب جیحون آ
چون گاو چه میکشی تو بار گردون
چرخی بزن و بر سر این گردون آ
#مولانا
تو به قیمت ورای دو جهانی
چه کنم قدر خود نمیدانی
این همه عزت و شرفکه تراست
تو زخود غافلی عظیم خطاست!
#حکیم_سنایی
منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی
مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی
#مولانا
مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آید
تو یکی نِه ای هزاری تو چراغِ خود برافروز
#مولانا
تو قطره ای در اقیانوس نیستی
تو تمام اقیانوسی در یک قطره
#مولانا
خلاصه دو جهان در وجود کامل توست
تو شوخ چشم ازین و ازان چه می خواهی؟
#صائب_تبریزی
خویشتن نشناخت مسکین آدمی
از زیادی آمد و شد در کمی
خویشتن را آدمی ارزان فروخت
بود اطلس خویش بر دلقی بدوخت
#مولانا
#امیرالمؤمنین_علی_علیه_السلام:
در شگفتم از کسی که گمشدهٔ خود را می
جوید در حالی که (خود) را گم کرده و در پی
یافتن آن نیست.غررالحکم ج ۴ ص ۳۴۰
اندکی در خود نگر تا کیستی
از کجایی ، در کجایی ، چیستی؟
هر که نقص خویش را دید و شناخت
اندر استکمال خود ده اسبه تاخت
زان نمی پرد به سوی ذوالجلال
کو گمانی می برد خود را کمال
#مولانا
پرده پرده آنقدر از هم دریدم خویش را
تا که تصویری ورای خویش دیدم خویش را
#معینی_کرمانشاهی
ای به خود راه خویش گم کرده
این بود راه مرد پژمرده
خویشتن زین همه مجرد کن
طلب دولت مؤبد کن
#حکیم_سنایی
وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا میکرد
گوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگانِ لبِ دریا میکرد
#حضرت_حافظ
مرو به خانه ارباب بی مروت دهر
که گنج عافیتت در سرای خویشتن است
#حافظ_جان
ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
#حضرت_حافظ
به جیبِ توست ، اگر خلوتی و انجمنیست
برون ز خویش کجا میروی ؟ جهان خالیست
#بیدل_دهلوی
چشم فروبسته اگر وا کنی
در تو بود هرچه تمنا کنی
عافیت از غیر نصیب تو نیست
غیر تو ای خسته طبیب تو نیست
چشم فروبسته اگر وا کنی
از تو بود راحت بیمار تو
نیست به غیر از تو پرستار تو
همدم خود شو که حبیب خودی
چارهٔ خود کن که طبیب خودی
از ره غفلت به گدایی رسی
ور به خود آیی به خدایی رسی
گنج زری بود در آن خاکدان
چون پری از دیدهٔ مردم نهان
پای گدا بر سر آن گنج بود
لیک ز غفلت به غم و رنج بود
گنجصفت خانه به ویرانه داشت
غافل از آن گنج که در خانه داشت
ای شده نالان ز غم و رنج خویش
چند نداری خبر از گنج خویش؟
گنج تو باشد دل آگاه تو
گوهر تو اشک سحرگاه تو
غیر ز دلخواه تو آگاه نیست
زآن که دلی را به دلی راه نیست
خواهش مرهم ز دل ریش کن
هرچه طلب میکنی از خویش کن
#رهی_معیری
درد حاصل کن که درمان درد تست
در دو عالم داروی جان درد تست
#شیخ_عطار
گر در طلب خودی ز خود بیرونآ
جو را بگذار و جانب جیحون آ
چون گاو چه میکشی تو بار گردون
چرخی بزن و بر سر این گردون آ
#مولانا
تو به قیمت ورای دو جهانی
چه کنم قدر خود نمیدانی
این همه عزت و شرفکه تراست
تو زخود غافلی عظیم خطاست!
#حکیم_سنایی
منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی
مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی
#مولانا
مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آید
تو یکی نِه ای هزاری تو چراغِ خود برافروز
#مولانا
تو قطره ای در اقیانوس نیستی
تو تمام اقیانوسی در یک قطره
#مولانا
خلاصه دو جهان در وجود کامل توست
تو شوخ چشم ازین و ازان چه می خواهی؟
#صائب_تبریزی
خویشتن نشناخت مسکین آدمی
از زیادی آمد و شد در کمی
خویشتن را آدمی ارزان فروخت
بود اطلس خویش بر دلقی بدوخت
#مولانا
#امیرالمؤمنین_علی_علیه_السلام:
در شگفتم از کسی که گمشدهٔ خود را می
جوید در حالی که (خود) را گم کرده و در پی
یافتن آن نیست.غررالحکم ج ۴ ص ۳۴۰
اندکی در خود نگر تا کیستی
از کجایی ، در کجایی ، چیستی؟
هر که نقص خویش را دید و شناخت
اندر استکمال خود ده اسبه تاخت
زان نمی پرد به سوی ذوالجلال
کو گمانی می برد خود را کمال
#مولانا
پرده پرده آنقدر از هم دریدم خویش را
تا که تصویری ورای خویش دیدم خویش را
#معینی_کرمانشاهی
ای به خود راه خویش گم کرده
این بود راه مرد پژمرده
خویشتن زین همه مجرد کن
طلب دولت مؤبد کن
#حکیم_سنایی
- ۲.۲k
- ۰۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۹۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط