{ my prince } part 2
جیهوپ pov
منو برد داخل اون کلبهی کوچیک و یه خانوم مسنی اومد جلومون و شنل منو میرا رو گرفت
&خوش اومدی پسرم ، تو دوست میرایی؟
تا خواستم دهن باز کنم اون دختر زیبا بلند گفت
"این آقا میخواستن برگردن سمت جنگل و برن اون سمت ، به خاطر راهزنا و حیوانات اوردمشون اینجا ، اسبشون هم کنار ماریلاس"
&خودت میتونی کارارو بکنی؟ من باید برم پیش خالت دخترم ، مریض شده میدونی که در رو هم
"برو مادر . من هستم ، در رو هم بدون دیدم باز نمیکنم ، قول میدم "
با رفتن اون مادر مهربون سمت هال اون خونه کشیده شدم
"بیا بشین و تا غذا میارم از خودت بگو اسمتم نمیدونم آقای خوش پوشه خوش تیپ "
" هوسوک ، اما تو جیهوپ صدام کن ، خیلی غمگین بودم و دلم گرفته بود پس زدم بیرون و نفهمیدم هوا کی تاریک شد و تو؟"
"منم میرام ، چرا غمگین بودی؟"
"دارم پدرمو از دست میدم ، پزشک ها دیگه دارو نمیدن و میگن چیزی به پایان عمرش نمونده "
"من خیلی متاسفم...درکت میکنم با نبودش توی زندگیت همهی سختی ها برات از آسمون و زمین میریزه ، اما از پس این شرایط برمیای ، ببین تازه یه دوست جدید پیدا کردی"
"ینی من دوستتم؟ با حسرت حرف میزنی ، تو هم پدرتو از دست دادی درسته ؟"
"آره راستش بیشتر از چهارده سال میشه . البته که دوستمی پسرهی خوش چهره"
اون شب...به بهترین و صمیمانه ترین حالت ممکن گذشت و ساعت هفت صبح تایم خداحافظی رسید
"هرگز فراموشت نمیکنم میرا ، هر وقت سرم خلوت بشه حتما میام به دیدنت باشه؟ مراقب خودت باش"
"معلومه که نباید فراموشم کنی منم منتظرت میمونم قول بده اینبار وقتی گم شدی و به تاریکی خوردی نیای"
"قول میدم ۰لبخند۰
اگه دوستیمون به بیشتر از یک ماه رسید بهت میگم کی هستم باشه ؟"
"مشکلی نیست برای اینم صبر میکنم "
با خداحافظی و ناراحتی ازش دور شدم و سمت قصر حرکت کردم ، باورم نمیشد یه نیم وجب بچه بتونه انقد حالمو عوض کنه ، انقدری که دیشب تلاش کرد تا یکم بخندم هیچکس تو کل عمرم نکرده بود
با رسیدن به قصر کلاه ردای مشکی رنگم رو برداشتم که منو بشناسن و بتونم برم داخل که همینطور هم شد ، با ورودم به سالن اصلی خدمتکارا تعظیم میکردن و سرباز اصلی خوش آمد گفت
"حال پدرم چطوره ؟"
&قربان مثل اینکه پادشاه رو فقط تا یک ماه آینده بینمون خواهیم داشت...
قلبم فشرده شد ، اون مرد هرگز اجازه نداد بچگی کنم و همیشه منو برای مرگ خودش آماده کرده بود ، از وقتی یادم میاد اینو توی گوشم میخوند که این اتفاق میفته و منم سعی کردم پسر خوب و شایستهای براش باشم
منو برد داخل اون کلبهی کوچیک و یه خانوم مسنی اومد جلومون و شنل منو میرا رو گرفت
&خوش اومدی پسرم ، تو دوست میرایی؟
تا خواستم دهن باز کنم اون دختر زیبا بلند گفت
"این آقا میخواستن برگردن سمت جنگل و برن اون سمت ، به خاطر راهزنا و حیوانات اوردمشون اینجا ، اسبشون هم کنار ماریلاس"
&خودت میتونی کارارو بکنی؟ من باید برم پیش خالت دخترم ، مریض شده میدونی که در رو هم
"برو مادر . من هستم ، در رو هم بدون دیدم باز نمیکنم ، قول میدم "
با رفتن اون مادر مهربون سمت هال اون خونه کشیده شدم
"بیا بشین و تا غذا میارم از خودت بگو اسمتم نمیدونم آقای خوش پوشه خوش تیپ "
" هوسوک ، اما تو جیهوپ صدام کن ، خیلی غمگین بودم و دلم گرفته بود پس زدم بیرون و نفهمیدم هوا کی تاریک شد و تو؟"
"منم میرام ، چرا غمگین بودی؟"
"دارم پدرمو از دست میدم ، پزشک ها دیگه دارو نمیدن و میگن چیزی به پایان عمرش نمونده "
"من خیلی متاسفم...درکت میکنم با نبودش توی زندگیت همهی سختی ها برات از آسمون و زمین میریزه ، اما از پس این شرایط برمیای ، ببین تازه یه دوست جدید پیدا کردی"
"ینی من دوستتم؟ با حسرت حرف میزنی ، تو هم پدرتو از دست دادی درسته ؟"
"آره راستش بیشتر از چهارده سال میشه . البته که دوستمی پسرهی خوش چهره"
اون شب...به بهترین و صمیمانه ترین حالت ممکن گذشت و ساعت هفت صبح تایم خداحافظی رسید
"هرگز فراموشت نمیکنم میرا ، هر وقت سرم خلوت بشه حتما میام به دیدنت باشه؟ مراقب خودت باش"
"معلومه که نباید فراموشم کنی منم منتظرت میمونم قول بده اینبار وقتی گم شدی و به تاریکی خوردی نیای"
"قول میدم ۰لبخند۰
اگه دوستیمون به بیشتر از یک ماه رسید بهت میگم کی هستم باشه ؟"
"مشکلی نیست برای اینم صبر میکنم "
با خداحافظی و ناراحتی ازش دور شدم و سمت قصر حرکت کردم ، باورم نمیشد یه نیم وجب بچه بتونه انقد حالمو عوض کنه ، انقدری که دیشب تلاش کرد تا یکم بخندم هیچکس تو کل عمرم نکرده بود
با رسیدن به قصر کلاه ردای مشکی رنگم رو برداشتم که منو بشناسن و بتونم برم داخل که همینطور هم شد ، با ورودم به سالن اصلی خدمتکارا تعظیم میکردن و سرباز اصلی خوش آمد گفت
"حال پدرم چطوره ؟"
&قربان مثل اینکه پادشاه رو فقط تا یک ماه آینده بینمون خواهیم داشت...
قلبم فشرده شد ، اون مرد هرگز اجازه نداد بچگی کنم و همیشه منو برای مرگ خودش آماده کرده بود ، از وقتی یادم میاد اینو توی گوشم میخوند که این اتفاق میفته و منم سعی کردم پسر خوب و شایستهای براش باشم
- ۴.۱k
- ۲۸ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط