bloody life p¹⁴
پارت چهاردهم؛بازگشت از مرگ
بومگیو تند تند از پله ها پایین رفت.تک تک دوستاش روی زمین افتاده بودن،با صورتی مثل گچ رفت که نبضشون رو چک کنه و خب خوشبختانه نبضشون میزد!
بومگیو:نونا؟!اینا ... اینا که نبضشون میزنه چرا بیدار نمیشن؟
رزی کنار بومگیو نشست و دستاشو گرفت و گفت:اثر گاز بیهوشی چند روز میمونه
بومگیو:ولی توعم که میری،من چیکار کنم؟!
رزی:کی گفته میرم؟تا وقتی بقیه بهوش نیومدن پیشتم
بومگیو:ولث خودت گفتی چون روحت رو به من دادی دیگه برای همیشه میری
رزی لبخند زیبایی زد و بومگیو رو از زمین جدا کرد : من تا بقیه بهوش بیان پیشتم بومگیو
بومگیو سری تکون داد.وقتی به کمک رزی بلند شد چشمش افتاد به یونجون،ناخودآگاه چشمهاش شروع به باریدن کرد
بومگیو:چرا من رزی؟!چرا من؟!(داد زدن) من یه آشغالم...هیچ فرقی با نه اون یون های عوضی دارم نه با نو-
حرفش رو خورد،نمیتونست بگه نونا...نونای اون خیلی وقت پیش مرده بود و بومگیورم با خودش کشته بود
بومگیو ادامه داد:نه نینگ نینگ!هیچ فرقی!منم هزاران چشم رو خیس کردم،هزاران خانواده رو داغدار،هزاران آرزو رو زیرخاک بردم،منم یه عوضیم... چرا خودت رو برای من قربانی کردی؟! من چی دارم؟ دستامو میبینی؟این دستا به خون کلی آدم آلوده شده! کلی آدم التماس کردن که نکشمشون ولی این عوضی که جلو روت وایستاده با یه خنده ی زشت همه شون رو کشت! کلی آدم بدردبخور دیگه بود! کای،چریونگ،جونگین،سونو یا حتی بقیه ! من نه برای کسی مهمم و حتی اگه بمیرمم فقط یه عوضی از هزاان عوضی توی دنیا کم میشه،چرا من رزییییی؟! چرا منننن(داد)
بومگیو دیگه طاقت نیاورد.روی زانوهاش افتاد و شروع به گریه ی بی صدایی کرد.
رزی سمتش رفت ، توی دلش الهه زمان و سرنوشت رو لعنت کرد که وقتی رزی روحش رو فدا کرد،ازش برای زنده کردن بومگیو استفاده کردن که رزی الان شاهد تک تک خودخوری های بومگیو باشه.
رزی: اینکه عذاب وجدان داری یا اینکه خودت میدونی کارهایی که کردی چقدر اشتباه بودن نشونه ی خوبی برای زنده موندته
بومگیو نگاه تند و تیزی بهش انداخت: کشتن آدم با این چیزا جبران نمیشه!
رزی دستش رو دور شونه های بومگیو حلقه کرد،سرش رو گزاشت روی شونه ی بومگیوو گفت: اره جبران نمیشه،ولی اگه به این چرخه ی مرگ پایان بدی چی بومگیو؟ اگه کار خاندان یون رو تموم کنی؟ اگه تمام این سیستم کثیف رو نابود کنی و جون هزاران نفر رو نجات بدی چی ؟اره بازم جبران نمیشه... ولی نشون میدی تغییر کردی ،نشن میدی برای عوض شدن نه تنها خودت بلکه دنیا یه تلاشی کردی.
بومگیو به چشمای رزی خیره موند،درست میگفت.روی پاهاش ایستاد و رفت سمت بالا پشت بوم و بعد از اینکه بدون ذره ای لطافت در رو باز کرد تهیون رو با وجود زور کمش روی دستاش بلند کردو پایین آورد
رزی: اوه خدای من! اصلا حواسم بهش نبود
بومگیو بعد از اینکه تهیون بیهوش رو روی زمین گذاشت گفت: حواست به ریوجینشی عم نبود،توی راه پله میتونی بیاریش؟
رزی ابرویی بالا انداخت: خب خودت میاوردیش
بومگیو جعبه ی کمک های اولیه رو ناشیانه از توی کابینت بالای ظرف شویی درآورد و کنار تهیون نشست: خیلی جالب نیست وقتی یه خانمی بیهوشه درحالی لباساش اونقدرم مناسب نیست پاشم بغلش کنم بیارمش پایین
رزی خنده ای با حرف بومگیو کرد و درحالی که سمت راه پله میرفت گفت: جنتلمن چوی بومیگو!
بومگیو تند تند از پله ها پایین رفت.تک تک دوستاش روی زمین افتاده بودن،با صورتی مثل گچ رفت که نبضشون رو چک کنه و خب خوشبختانه نبضشون میزد!
بومگیو:نونا؟!اینا ... اینا که نبضشون میزنه چرا بیدار نمیشن؟
رزی کنار بومگیو نشست و دستاشو گرفت و گفت:اثر گاز بیهوشی چند روز میمونه
بومگیو:ولی توعم که میری،من چیکار کنم؟!
رزی:کی گفته میرم؟تا وقتی بقیه بهوش نیومدن پیشتم
بومگیو:ولث خودت گفتی چون روحت رو به من دادی دیگه برای همیشه میری
رزی لبخند زیبایی زد و بومگیو رو از زمین جدا کرد : من تا بقیه بهوش بیان پیشتم بومگیو
بومگیو سری تکون داد.وقتی به کمک رزی بلند شد چشمش افتاد به یونجون،ناخودآگاه چشمهاش شروع به باریدن کرد
بومگیو:چرا من رزی؟!چرا من؟!(داد زدن) من یه آشغالم...هیچ فرقی با نه اون یون های عوضی دارم نه با نو-
حرفش رو خورد،نمیتونست بگه نونا...نونای اون خیلی وقت پیش مرده بود و بومگیورم با خودش کشته بود
بومگیو ادامه داد:نه نینگ نینگ!هیچ فرقی!منم هزاران چشم رو خیس کردم،هزاران خانواده رو داغدار،هزاران آرزو رو زیرخاک بردم،منم یه عوضیم... چرا خودت رو برای من قربانی کردی؟! من چی دارم؟ دستامو میبینی؟این دستا به خون کلی آدم آلوده شده! کلی آدم التماس کردن که نکشمشون ولی این عوضی که جلو روت وایستاده با یه خنده ی زشت همه شون رو کشت! کلی آدم بدردبخور دیگه بود! کای،چریونگ،جونگین،سونو یا حتی بقیه ! من نه برای کسی مهمم و حتی اگه بمیرمم فقط یه عوضی از هزاان عوضی توی دنیا کم میشه،چرا من رزییییی؟! چرا منننن(داد)
بومگیو دیگه طاقت نیاورد.روی زانوهاش افتاد و شروع به گریه ی بی صدایی کرد.
رزی سمتش رفت ، توی دلش الهه زمان و سرنوشت رو لعنت کرد که وقتی رزی روحش رو فدا کرد،ازش برای زنده کردن بومگیو استفاده کردن که رزی الان شاهد تک تک خودخوری های بومگیو باشه.
رزی: اینکه عذاب وجدان داری یا اینکه خودت میدونی کارهایی که کردی چقدر اشتباه بودن نشونه ی خوبی برای زنده موندته
بومگیو نگاه تند و تیزی بهش انداخت: کشتن آدم با این چیزا جبران نمیشه!
رزی دستش رو دور شونه های بومگیو حلقه کرد،سرش رو گزاشت روی شونه ی بومگیوو گفت: اره جبران نمیشه،ولی اگه به این چرخه ی مرگ پایان بدی چی بومگیو؟ اگه کار خاندان یون رو تموم کنی؟ اگه تمام این سیستم کثیف رو نابود کنی و جون هزاران نفر رو نجات بدی چی ؟اره بازم جبران نمیشه... ولی نشون میدی تغییر کردی ،نشن میدی برای عوض شدن نه تنها خودت بلکه دنیا یه تلاشی کردی.
بومگیو به چشمای رزی خیره موند،درست میگفت.روی پاهاش ایستاد و رفت سمت بالا پشت بوم و بعد از اینکه بدون ذره ای لطافت در رو باز کرد تهیون رو با وجود زور کمش روی دستاش بلند کردو پایین آورد
رزی: اوه خدای من! اصلا حواسم بهش نبود
بومگیو بعد از اینکه تهیون بیهوش رو روی زمین گذاشت گفت: حواست به ریوجینشی عم نبود،توی راه پله میتونی بیاریش؟
رزی ابرویی بالا انداخت: خب خودت میاوردیش
بومگیو جعبه ی کمک های اولیه رو ناشیانه از توی کابینت بالای ظرف شویی درآورد و کنار تهیون نشست: خیلی جالب نیست وقتی یه خانمی بیهوشه درحالی لباساش اونقدرم مناسب نیست پاشم بغلش کنم بیارمش پایین
رزی خنده ای با حرف بومگیو کرد و درحالی که سمت راه پله میرفت گفت: جنتلمن چوی بومیگو!
- ۹.۳k
- ۱۴ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط