بی رحم تر از همه/پارت ۱۶۸

از زبان شوگا:
توی اتاقم پیش ات بودم...که در اتاقمون زده شد... از کنار ات بلند شدم و گفتم: بیا تو...
جیمین اومد داخل و گفت: هیونگ... یکی اینجاست که میخواد با تو صحبت کنه
شوگا: کی؟
جیمین مکث کوتاهی کرد و گفت: سروان نام...
با سرعت رفتم ببینم برای چی اومده... منو جیمین بودیم... پرسیدم: اتفاقی افتاده سروان؟ از این طرفا؟ اونم فقط با دوتا افسر پلیس اومدین اینجا برای چی؟
از زبان جیمین:
سروان نام عصبانی بود... خیلی شاکی ولی فقط با دوتا افسر اومده بود توی عمارت ما... شوگا ازش پرسید برای چی اومده... اونم گفت: دیگه وقت گوشه کنایه زدن و لاپوشونی نیست... من همه چیو میدونم... لی هایون کجاست؟
شوگا: لی هایون؟ کیه؟ نمیشناسم...
سروان: گفتم که همه چیو میدونم... زود جاشو بگو... من که میدونم استعفا داده و رفته پیش اون قاتل.... همون کیم تهیونگ لعنتی...
شوگا: برای خودت داری میبری و میدوزی سروان... کیم تهیونگ فراریه و منم جاشو نمیدونم... اون لی هایونم که تو میگی گمونم یه بار با خودتون اومده عمارت... پلیس بود اونم... در مورد اون چیزی نمیدونم!
جیمین : شنیدی که هیونگم چی گفت سروان؟ اینایی که تو میگی به ما ربطی نداره... میتونی با یه خداحافظی خوشحالمون کنی...
شوگا: هی جیمین شی... اون جمله مال من بود... در ضمن اونو به مهمون نمیگن!...
سروان نام از اینکه اونو به تمسخر گرفته بودیم عصبی تر شد... پاشو به نشونه عصبانیت زمین کوبید و گفت: باشه..‌.با اینکه لی هایون خودش گفت زن کیم تهیونگه شما انکار کنید ... ولی به اون زوج خوشبخت بگید پیداشون میکنم!... اگه پیش هم باشن هر دو نفرشونو میکشم!....
بعدشم رفت....
وقتی رفت به شوگا هیونگ گفتم: حتما دنبال هایون رفته که جای تهیونگ رو پیدا کنه وقتی رَکَب خورده اینطوری قاطی کرده
شوگا: همینطوره...
از زبان هایون:
وقتی داشتم غذا آماده میکردم تهیونگ روبروم ایستاده و بهم خیره بود... از صبح همین کارو میکرد.... چشم ازم برنمیداشت... بهش گفتم: تهیونگا دارم کلافه میشم
تهیونگ: برای چی؟
هایون: برای اینکه مستقیم به من چشم دوختی...
تهیونگ از روبروم پاشد و اومد کنارم...دستشو گذاشت رو کمرم و منو چرخوند به طرف خودش... گفت: خیلی حالم خوبه... خیلی حس خوبی دارم...تصور اینکه از کسی که دیوونه وار دوسش دارم بچه دار میشم باعث شده تو پوست خودم نگنجم... به این فکر میکنم که تو چقد ویژگیای خوبی برای مادر شدن داری... الان خیره شدن به تو بهترین لطفی هستش که میتونم در حق خودم بکنم... دلم میخواد بیشتر نگات کنم...
لبخندی زدم و چاقوی آشپزخونه ای رو که دستم بود رو بالا آوردم... آروم گذاشتمش زیر گلوی تهیونگ... گفتم: تو که دیروز طور دیگه واکنش نشون دادی
تهیونگ بی حرکت ایستاده بود... گفت: دیروزم گفتم ناراحت نیستم... فقط چون یهویی بیانش کردی منم جا خوردم و ترسیدم...
چاقو رو تا این سر گلوش آروم کشیدم... تهیونگ تکون نمیخورد... حتی دستشو نیاورد چاقو رو کنار بزنه... فقط به چشمام نگاه میکرد... پرسیدم: از چاقویی که زیر گلوت گذاشتم نمیترسی ولی از آینده ای که هنوز نیومده هراس داری؟ تو الان باید از این چاقو خودتو نجات بدی... وگرنه آینده ای در کار نیست! حالو دریاب!
تهیونگ: گذشته و حال و آینده من تویی! تو باشی همشو باهم دارم... میدونم چرا این حرفا رو میزنی... میخوای غیر مستقیم بهم بگی به فکر نجات از وضعیت الانم باشم تا بتونم کنار تو و بچم بمونم...
بعدش فقط با انگشت اشارش تیغه چاقو رو کنار زد و گفت: خوب میدونی که گذشتن از وضعیتی که الان توش گیر کردیم به سادگی کنار زدن این چاقو نیست!!... ولی همه توانمو میزارم که عاقلانه رفتار کنم تا تو راضی باشی....