این بخش مهم‌ترین قسمت متن است. نویسنده توضیح می‌دهد که جه

این بخش مهم‌ترین قسمت متن است. نویسنده توضیح می‌دهد که جهان مدام در حال نو شدن است. وقتی یک پدیده یا انسان از دنیا می‌رود و پدیده‌ای شبیه به او با همان نام و صفات می‌آید، این «تناسب» است، نه «تناسخ» (حلول روح در کالبدهای مختلف مادی).

مثال دریا: برای درک بهتر، به چرخه آب در طبیعت نگاه کنید.
اگر بارها از یک دریا آب بردارید، این آب‌ها با هم متناسب و هم‌جنس هستند، اما از نظر ذره‌ذره بودن، هر بار که آب برمی‌دارید، آن آبِ قبلی نیست.

موجودات و انسان‌ها نیز جلوه‌هایی از آن حقیقتِ کل (دریا) هستند که می‌آیند و می‌روند؛ ظاهر و نقش آن‌ها حفظ می‌شود (تناسب)، اما از نظر مادی، همان موجود قبلی نیستند (تناسخ باطل است