به شک های عاشقانه قسم

به شک های عاشقانه قسم
زنی که
از لجاجت پای آغوشت، دست بر نمی دارد،
نجیب زاده ای است از
نژاد اصیل دوست داشتن که
بی نوازش های تو،
تمامِ شعر را از عشق پشیمان می کند.. که
بی بند و باریِ شیطنت هایت را
جز به وقتِ فلسفه شب کارۀ بوسه هایش نمی خواهد..
.
.
به عاشقانه های مشوش قسم
زنی که به اعتبار مرد،
پشتش را به دنیا می کند
آبرو دارِ عشقی است در معرض انقراض..،
بهانه گیر که می شود یعنی
یک جـــــای قلبش می لنگد .. یعنی،
آرام آغوشش شو
زیر پای بهانه هایش بنشین.. تا دوباره
خودش بشود با یک تشدید روی دوست داشتن اش...