* * * * *

* * * * *

تو اکنون ز عشقم گریزونی
غمم را ز چشمم نمی خونی
ازین غم چه حالم ، نمی دونی

تو اکنون ز عشقم گریزونی
غمم را ز چشمم نمی خونی
ازین غم چه حالم ، نمی دونی

پس از تو نمونم برای خدا
تو مرگ دلم را ببین و برو

چو طوفان سنگین ، ز شاخه ی غم
گل هستی ام را بچین و برو

پس از تو نمونم برای خدا
تو مرگ دلم را ببین و برو

چو طوفان سنگین ، ز شاخه ی غم
گل هستی ام را بچین و برو

که هستم من اون تک درختی
که در کام طوفان نشسته

همه شاخه های وجودش
ز خشم طبیعت شکسته