پارت ۸(افسر داتسون و کیم تهیونگ)

یکم گذشت و اینبار یکی دیگه در زد
فک کردم همون خدمتکارست و گفتم:
_نشنیدی میگم برو
که صدای دوست تهیونگ،مین هو اومد:
منم..من هو،میتونم بیام داخل؟
بلند شدم و رفتم در اتاقو باز کردم
مین هو اومد داخل
یکم به اینطرف و اونطرف اتاق نگاه انداخت و بعد گفت:
امم..خواستم واسه صبح معذرت خواهی کنم
_دیگه مشکلی نیست
مین هو:
ببین میدونم الان کلا نا امیدی از همه چی چون به هر حال یه زندگی داشتی واسه خودت و خیلی یهویی یکی همشو ازت میگیره که باعث میشه از همه چی متنفر بشی اما در این صورت یا باید بسازی یا اگه نمیتونی باید از جونتم بگذری
اصلا متوجه نمیشدم این حرفارو واسه چی داره میزنه
انگار داشت سعی میکرد یه منظور دیگه ای رو برسونه
به حرفاش ادامه داد:
تو این آدمارو نمیشناسی...هر کاری ازشون بر میاد،میدونم تهیونگ رفیقمه ولی من با این کارش که تو رو به زور واسه خودش نگه داره موافق نیستم پس...
مشتاقانه میخواستم بشنوم بعدش چی میگه که سکوت کرد
_خب؟چی بگو دیگه
مین هو محکم بهم خیره شد و گفت:
پس اگه بخوای کمکت میکنم فرار کنی
باورم نمیشد
یهو یه امید کوچیکی تو دلم زنده شد
_جدی میگی؟
مین هو:
آره..ولی تهیونگ یه ذرم نباید بو ببره چون واقعیتش اینه که اون با جونگ کوک صاحب همه ی مال و اموالن و من یه سهم کوچیکی این وسط دارم پس اگه بفهمن ممکنه منو ازش محروم کنن
_باشه
مین هو که انگار یهو باهام صمیمی شد یکی از دستاشو گذاشت رو شونم و گفت:
حالا میشه بیای پایین واسه لباس و فقط وانمود کنی که اوضاعتباهاش اوکیه
_خیله خب تو برو من یکم دیگه میام
مین هو سری به علامت مثبت تکون داد و رفت بیرون
نفس عمیقی کشیدم و برای یه لحظه احساس بهتری پیدا کردم
بعد همونطور که گفت از اتاق اومدم بیرون و رفتم طبقه ی پایین
اوه..کل سالن پذیرایی پر شده بود از لباس
پنج تا خیاطم کنار لباسا وایستاده بودن
وقتی اومدم همشون ذوق کردن
بعد میونگ گفت:
وای خانوم جونم خوب شد اومدینا بفرمایید بشینید
رفتم نشستم رو مبل
همون لحظه یکی واسم آب پرتقال آورد
و خیاطا یکی یکی شروع به صحبت کردن:
اِلا خانوم این پنج تا لباس کارای منن همونطور که میبینید...
.........
صحبتا که تموم شد من یکی از خیاطارو انتخاب کردم و یه طرح لباس بهش دادم
بچه ها این پارت تموم شد ولی یه چیزی بگم اگه متوجه نشده بودید:مین هو خودش عاشق اِلا شده و این حرفا همش دروغ بوده واسه اینکه اِلا رو فریب بده
همیندیگه خدافظ