سینه ای پر از غم...

《حــال و احـوال مـرا از سوز اشعارم بپرس 》
  از دل دیـوانه ی هر شب خود آزارم بپرس

ظاهری میخندم اما سینه ام از غم پراست
از صــدای نالـه هـایم در شب تــارم بپرس

نیست درمانی برایم بسته های قرص خواب
نیمه شبها تـا سحـر از چشم بیدارم بپرس

سوختم درخود شکستم سوختن حقم نبود
بی گنــاهی مانـده ام در زیــر آوارم بپرس 

شیشه ی احساس من خــورده ترک از آشنا
از تـنِ زخـمی وَ یــا ایـن قلب بیمارم بپرس

آنقـدر از زنـدگانی خستــه ام با پــای خود
میـروم راحت شوم از چوبه ی دارم بپرس


هیچـکس سنگ صبــور دردهـــای من نشد
حـال و احــوال مــرا از سوز اشعارم بپرس