‌
رسیده نیمه شب و من دوباره بیدارم
نشسته روی غـــزلها...سکــوتِ تبدارم

خدا کند که بدانی فقط تــو حــالم را
دچــار زلــزلـــه هستم...به زیــرِ آوارم

چرا نــدارمت و هر کجــا که می آیـم
مــرور خاطــره هــا میدهند آزارم

رسیده اخر قصه؟... نگو... زبـانم لال!
چگونه میشود آخــر که دست بـردارم

دوباره شب شده و..هیچ کس نمیداند
که آه سینه ی خود را چگونه میبــارم

بگیر دست مرا تا......گــذر کنم با تــو
"بخند تا که بخندم...اگر چه غم دارم"