مش غلوم هم عاقبت شد اهل دیش/ انتنی بگذاشت درایوان خویش/ ت

مش غلوم هم عاقبت شد اهل دیش/ انتنی بگذاشت درایوان خویش/ تازند گشتی دراین کانال ها/ فیلم ها و همچنین سریالها/ بالشی بر پشت وریموتش به دست/ صب تا شب پای تی وی می نشست/ فیلمها برروی او تاثیر کرد/ کمکمک رفتار او تغییر کرد/ هرزمان می دید ازان تیپها/ شکوه سر می داد ومی گفت ای خدا/ از چه رو یارم فشن اندام نیست/ یعنی ان چیزی که من می خوام نیست/ همسری تیپیک تر باید گرفت/ یک کمر باریک تر باید گرفت/ درپی این عزم وتصمیم, ان خپل/ برسبیل وموی خود مالید ژل/ رفت و یار خوش ادایی تور کرد/ دلبر بالا بلایی جورکرد/ چند وقتی روزگارش خوب بود/ چونکه یارش ظاهر مطلوب بود/یار هم از او سواری می گرفت/ بسته بسته ده هزاری می گرفت/ بی مهابا خرج می کرد ان بشر/تا شود از دیگران خوش تیپ تر/ مش غلوم وضعش یه هو ناجور شد/ زرت او یکباره قمصور شد/یار اهنگ جدایی ساز کرد/ نغمه های بی وفایی ساز کرد/ طالب مهریه اش شد ناگهان/ مش غلوم بر کله وبرسر زنان/ تاکه ازاین غصه واندوه ودرد/ طبق اسناد پزشکی سکته کرد/ چونکه بیرون امد از حال کما/ گفت پایین اورید این دیش را/ چونکه این سریال ها یک دام بود/ تشت رسوایی من بر بام بود/ گند زد یار فشن بر هیکلم/ ای به قربان عیال اولم/ ای فدای وزن و هم پهنای او/ جنگل پر پشت ابروهای او/ ای فدای موی مش نادیده اش/ چشمهای سایه نامالیده اش/ هر کجا باشد صدایش می کنم/ بعد از این جان را به قربانش می کنم.