عشق درسایه سلطنت پارت 257

هق هقی از گلوم خارج شد و با داد گفتم
مری: من جنگیدم... اما تو ندیدی.. من 3 روزه پشت در اتاقت نشستم تا باهات حرف بزنم و تو با بیرحمی نپذیرفتیم که برات توضیح بدم.. سر این جنگم دو روز توی تخت خوابیدم.. تو بهم شک کردی به عشقم.. تو منو زیر سوال بردی چطور باید میموندم وقتی باورم نداشتی؟
داد زد
تهیونگ: چطور باید باورت میکردم وقتی به جای اینکه بجنگی فرار کردی؟
نگاش کردم و زدم زیر گریه سرش رو چرخوند و با غیض و درد گفت
تهیونگ: بعد رفتنت مدام دنبال دلیل و مدرک بودم که خودت مدرک رو دستم دادی با نامه هات.. وقتی نامه هات رسید بارها و بارها خوندمش بارها و بارها نامه اون خیا*نت ها رو خوندم و بالاخره یه چیزی پیدا کردم تو توی همه نامه هات مهرت رو صاف و با جوهر گل رز میزدی تو همه نامه هات و من همش یادم هست که دستات بوی گل رز میدادن.. ولی مهر نامه های خیا*نت با مرکب بود و کج زده شده بود و اینکه تو
" تهیونگ" رو همیشه کشیده مینوشتی ولی تو نامه خیا*نت ها " تهیونگ ساده" نوشته شده بود یه تله کوچیک لازم بود تا مچ اون کسی که نامه ها رو نوشته باز بشه.. هه... هر دو نامه کار رز و الیویا با همکاری اون دیوید کثا*فت بود... باید میک**شتمش مر*تیکه لا*شی رو یکی از نامه هات رو برداشته بودن و از روش جعل کرده بودن..مهرتم نمیدونم خواب بودی یا حالت خوب نبوده زدن پای برگه ها...
پوزخند زدم..پوزخندی بعدی پردردتر و داغون ترخندیدم.. پردرد خندیدم وسط خنده گریه ام در اومد و زدم زیر گریه
خیلی بلند گریه کردم اومد کنارم و خواست بغلم کنه که پسش زدم پردرد گفتم
مری:اون کثا*فتا برام نقشه کشیدن و تو.. تو باورش کردی
تهیونگ: همه چیز بر علیه تو بود.. من زمان میخواستم تا
بیگناهیت رو ثابت کنم ولی تو چیکار کردی ؟ فرار کردی...
با خشم داد زدم
مری: من فرار نکردم ترکت کردم. ترکت کردم چون تو خُردم کردی.. لهم کردی..
محكم منو تو آغو*ش کشید..
به پیرهنش چنگ زدم و با گریه گفتم
مری:میدونی من توی این مدت در نبودت چی کشیدم؟ میدونی این روزها به اندازه یه عمر درد کشیدم؟ چرا باورم نکردی؟ چرا؟ منه لعن*تی که همیشه به تو وفادار بودم..
منو بیشتر به خودش فشار داد و لرزون گفت
تهیونگ: میدونم تو همیشه وفادار بودی. منم اینو باور داشتم و دارم.. تو حق داری... بهم حق بده.. من عصبی بودم.. داغون بودم.. مغزم باورش کرده بود ولی قلبم میدونست تو بی گناهی.. تو بد مخمصه ای گیر کرده بودم تو اوج اون خشم و غمم نمیخواستم خار توی پات بره. واسه همین سعی کردم و جلوی هر اظهار نظری درباره تو رو از وزراء و مشاورام گرفتم...