{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در اتاقی که به اندازه یک تنهایی ست

در اتاقی که به اندازه یک تنهایی ست
دل من
که به اندازه یک عشق ست
به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد
به زوال زیبای گل ها در گلدان
به نهالی که تو
در باغچه خانه مان کاشته ای
و به آواز قناری ها
که به اندازه یک پنجره می خوانند
آه
سهم من این ست
سهم من این ست

#فروغ_فرخزاد
#شعر
دیدگاه ها (۳)

اهل کاشانم روزگارم بد نیست ...

پروانه جان

پارت: 9 (بخش3) **زاویه دید: هیزل*«گفتم نمی‌دونستم.» زین یک ق...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط