کوچه ای را بود نامش معرفت،؛ مردمانش بامرام از هر جهت....س

کوچه ای را بود نامش معرفت،؛ مردمانش بامرام از هر جهت....سیل امد کوچه را ویرانه کرد؛، مردمش را با جهان بیگانه کرد؛ هرچه بود در آن کوی از معرفت؛ شست و برد باخود سیل بی صفت....ازتمام کوچه ها یک نفر خانه اش ماند وجست از خطر....راه رسم نیک هر جا بود وهست؛از نماد مردم ان کوچه است.... چون در اندیشه تو اینگونه ای ؛حتم دارم بچه ان کوچه ای