کوچه ای را بود نامش معرفت،

کوچه ای را بود نامش معرفت،
مردمانش بامرام از هرجهت،
سیل آمد کوچه را ویرانه کرد،
مردمش را باجهان بیگانه کرد،
هرچه درآن کوی بود ازمعرفت،
شست و با خود برد سیل بی صفت،
رسم و راه نیک هرجا بودوهست،
ازنهاد مردم آن کوچه است،
چون تو در اندیشه ام اینگونه ای،
حتم دارم بچه ی آن کوچه ای

تقدیم به با معرفتا
هیچگونه قصد و نیت زد مخ با سنگ.چوب .بیل....... رو ندارم