اعتماد پارت|۳۷|

ا/ت

ماشین ایستاد..
سرمو سریع چرخوندم سمت پنجره..
هیچی،هیچی جز علفزار و درخت نبود اطرافمون
پیاده شد و درو باز کرد
بازومو گرفت و کشیدم بیرون
لحظه اخر سرم به شدت به سقف ماشین برخورد کرد
درده شدیدی کناره شقیقم وجود اومد
به سمتی که داشت میبردم نگاه کردم
یه مکان متروکه بود..درای آهنیش زنگ زده بودن و بوی نمش تو فضای اطراف پخش بود
واردش شدیم و کمی جلوتر روبه‌روی یه اتاقک کوچیک وایستاد،درو باز کرد و پرتم کرد داخل
سرمو سمتش چرخوندم..درو قفل کرد!
ترسم چند برابر شد،نمیتونم حالی که تو اون لحظه داشتمو توصیف کنم!
–چیکار..چیکار میکنی؟
–اولی یا دومی؟
–هیچ..هیچکدوم،من به..تو هیچی..هیچی نمیدم
شروع کرد به قدم رو رفتن،تمام حرکاتش اعصبی بود!
برای چند ثانیه مثل دیوونه ها خندید
اما ثانیه‌ای بعد،جدی شد
با فریاد گفت:به آدمی مثل جئون چی؟ به اون لعنتی چی؟
بدنم از شدت صداش لرزید
اومد سمتمو بازو هامو تکون داد و گفت:جواب بده
شعله‌ های آتیش و نفرت رو تو چشماش میدیدم
میدیدم که چطوری داره با تنفر نگام میکنه..

جونگ کوک

–دوربینا رو چک کردم،کاره یوجینه
خودکاری که لای انگشتام بود رو با شدت پرت کردم رو میز
–باور کن من تمام حواسم بهش بود نمیدونم چطور این اتفاق افتاد
–حواست بود؟ پس چطوری تونستن به همین راحتی از اونجا ببرنش؟ چرا اینقدر بی عرضه‌ای تو..یه کارو نمیتونین درست انجام بدین
اظطراب..چیزی که خیلی وقت بود تجربش نکرده بودم اما حالا چی؟
حالا داشتم بخاطره اون تجربش میکردم!
تهیونگ دستشو رو شونم گذاشت
–پیداش میکنیم اروم باش
–همین الان میری همه رو جمع میکنی دنبالش میگردی،فهمیدی؟ باید جاشو پیدا کنی،گرفتی چی میگم؟ تا پیداش نکردی این اطراف نبینمت
–باشه
جانگشین رفت
اعصبی جلوی پنجره رفتم و سیگاری بین لبام گذاشتم
–من بیدارم یا خواب؟
توجهی به تهیونگ نکردم
–الان برای یه دختر نگران شدی؟
سیگار و لبه پنجره خاموش کردمو گفتم:مزخرف نگو،،اعصاب درست و حسابی ندارم،خودتم خوب میدونی برای چی نگرانم،اگه کم بیاره و همه چیو بده بره،بازی تمومه