وانشات کوک بال های شیشه ای ( پارت ۳۲)
وانشات کوک بال های شیشه ای (پارت۳۲)
فیونا :
اونا به پادشاه اعتماد کرده بودن اما به بردگی اسارت کشیده شدن
فقط چند نفر برگشتن و خودشون رو صخره های مرجانی رسوندن
چشمه -
چشمه نورانی-
تینکر های ابی-
رویه صخره به هوش اومدم نفس محکمی کشیدم سر جای اولم بودم خدای من سایرن ها اونا هنوز تویه آزگاردن و اصلا برنگشتن
به پری های اطرافم نگاه کردم
گفتم فقط شما چند نفر هستید؟
سری تکون دادن تایید کردن
باید برمیگشتم -
همین حالا -
گفتم همرو برمیگردونم فقط مه ....
مه کنار رفت تونستم نوک تیز صخره هارو ببینم لبخندی زدم پنج نفر بودن کنجکاو نگاهم میکردم شروع به پرواز کردم برگشتم...
راوی -
{دنیا میتونه چرخش زیادی داشته باشه اما اینکه منشأ همه مشکلاتی که دنبال راه حلشون میگردی خودت باشی اون موقع است که خودت واقعیت رو پیدا کردی}
فیونا :
درد پرواز زیاد تویه بال هام پیچیده بود آزگارد پر از آتیش بود نابود شده بود تقریبا خاکستر بود اما همچنان مردمم داشتن مقابله میکردن
خودم به چشمه رسوندم تینکر ها غیبت شون زده بود
اونا اینجا بودن مطمئنم اما کجا ؟
من اینجا عمری گذروندم اما....
نگاهی به عمق چشمه افتاد
پریدم تویه آب سنگینی زره منو پایین برد نفس حبس شدم به ریه هام فشار می آورد خودم رسوندم به کف شن هارو کنار زدم
نفس کم آوردم به سطح اب برگشتم
دوباره برگشتم به کف شن های بیشتری کنار زدم به در رسیدم اهرم وسطش بود
تحمل کردم با زور شروع کردم به پیچوندن اهرم
یک پیچ-
دو پیچ-
سه پیچ-
نفسم تموم شد چشمام سیاهی رفت
دریچه کنار رفت و با رفتنم به سطح چشمه نفس تازه ای کشیدم
حالا من بودم با صدها سایرن که یکی یکی بیرون می اومدن
به خشکی که رسیدن تغییر شکل دادن و با پاهاشون رویه ماسه قدم گذاشتن
زیبا بودن و خیره کننده قوی هیکل
برگ های سبز مرجانی دور بدن شون خودنمایی میکرد گوشهای ماهی مانند شون نشون میدادن که کی هستن
صدای اونا طنین انداز شهر میشد ......
فیونا :
اونا به پادشاه اعتماد کرده بودن اما به بردگی اسارت کشیده شدن
فقط چند نفر برگشتن و خودشون رو صخره های مرجانی رسوندن
چشمه -
چشمه نورانی-
تینکر های ابی-
رویه صخره به هوش اومدم نفس محکمی کشیدم سر جای اولم بودم خدای من سایرن ها اونا هنوز تویه آزگاردن و اصلا برنگشتن
به پری های اطرافم نگاه کردم
گفتم فقط شما چند نفر هستید؟
سری تکون دادن تایید کردن
باید برمیگشتم -
همین حالا -
گفتم همرو برمیگردونم فقط مه ....
مه کنار رفت تونستم نوک تیز صخره هارو ببینم لبخندی زدم پنج نفر بودن کنجکاو نگاهم میکردم شروع به پرواز کردم برگشتم...
راوی -
{دنیا میتونه چرخش زیادی داشته باشه اما اینکه منشأ همه مشکلاتی که دنبال راه حلشون میگردی خودت باشی اون موقع است که خودت واقعیت رو پیدا کردی}
فیونا :
درد پرواز زیاد تویه بال هام پیچیده بود آزگارد پر از آتیش بود نابود شده بود تقریبا خاکستر بود اما همچنان مردمم داشتن مقابله میکردن
خودم به چشمه رسوندم تینکر ها غیبت شون زده بود
اونا اینجا بودن مطمئنم اما کجا ؟
من اینجا عمری گذروندم اما....
نگاهی به عمق چشمه افتاد
پریدم تویه آب سنگینی زره منو پایین برد نفس حبس شدم به ریه هام فشار می آورد خودم رسوندم به کف شن هارو کنار زدم
نفس کم آوردم به سطح اب برگشتم
دوباره برگشتم به کف شن های بیشتری کنار زدم به در رسیدم اهرم وسطش بود
تحمل کردم با زور شروع کردم به پیچوندن اهرم
یک پیچ-
دو پیچ-
سه پیچ-
نفسم تموم شد چشمام سیاهی رفت
دریچه کنار رفت و با رفتنم به سطح چشمه نفس تازه ای کشیدم
حالا من بودم با صدها سایرن که یکی یکی بیرون می اومدن
به خشکی که رسیدن تغییر شکل دادن و با پاهاشون رویه ماسه قدم گذاشتن
زیبا بودن و خیره کننده قوی هیکل
برگ های سبز مرجانی دور بدن شون خودنمایی میکرد گوشهای ماهی مانند شون نشون میدادن که کی هستن
صدای اونا طنین انداز شهر میشد ......
- ۱۳.۴k
- ۱۸ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط