بابک

تو هیچوقت سهمِ من و دنیایم نبوده‌ای.
من و تو ؛ هیچ خاطره‌ی عاشقانه‌ای
در هیچ‌کدام از خیابان‌های این شهر نداشته‌ایم.
من امّا روزهایِ زیادی حجمِ انبوهی از تنهایی‌ام را
با همین خاطراتِ نداشته پُر کرده‌ام؛
و این را بهتر از هر کسی میدانم که
دوست داشتنت اشتباهی بیش نیست.
امّا زورم به فراموشی‌ات؛ به نخواستنت؛
به نادیده گرفتنت نمی‌رسد.
کاش می‌فهمیدی!