اینجا طلائیه،مزار زائران خاک…

اینجا طلائیه،مزار زائران خاک…
بال و پر بکش سوی خاک!
اینجا آسـمان معنا ندارد…
یک غروب،بنشین سوی آسمان،نگاه کن
اینجا کفش هایت را بردار
بسم الله بگو
عاشق شو…
عشقی که یک طرفش شهدا باشد،یک طرفه نمیشود!

اینجا طلائیه،مزار زائران خاک…
خاکی از جنس وجود،از جنس عشق،از جنس بسیجی ها
خاک و عشق و بسیجی،اینجا همگون شده اند
فرقی نیست بین اینها
از خاک آمده بودند
خاکی بودند
و به خاک برگشتند
فرقشان با ما،در خلوص عشق بود…

بچه های تفحص میگفتند نمیدانیم
نمیدانیم چه رازی است
اینجا باید دنبال خودمان بگردیم یا دنبال شهدا
گاهی از زیر خاک،خودمان را پیدا میکنیم
گویی خودمان،گم شده ایم
دیشب،با خودم میان خاک وعشق،نجوا میکردم
که این شهدا،زنده اند نه ما که میان تاریخ گم شده ایم…
گاهی از دل خاک،دلی خاکی پیدا میکنیم
برای بسیجی هایی که جز یک جفت پوتین،عکس امام و عشق،چیزی ندارند…

اینجا طلائیه،مزار زائران خاک…
مزار روح هایی که اسیر جسم نبودند
میان خویش و خویش و خویش،خدا را انتخاب کردند…
اینجا،جاذبه ی خاک،به آسمان میکشد تو را
این گلها،سهمیه امروز ماست