مهراب بهنام اس آی

مهراب، بهنام اس آی
میگن شبِ عروسیته عروس خانم مبارڪ
دستاشو سفت گرفتی عشق جدید مبارڪ
خود زنیمو دو تیغ و این قلبه پاره،پاره عروس شدی عزیزم مبارڪ دوباره
وای ای وای ،داره سرد میشه میمیره قلبم وای ای وای دست عشقمو گرفت و رفتن وای ،وقتی قدماتو موقعه ای رفتن میدیدم خون گریه میکردم از تو ترکیدم ڪارت عروسیتم رسید وای ،من صدای شکستن استوخونانو میشنیدم گل گرفتم واست ندیدی،از همون گُلایی ڪه تو همیشه دوست داشتی
گل از دستم افتاد ،چشمم بهت افتاد،دیگه زنداداشم شده مبارڪ داداشی ،سخته اون ڪه دوسش داشتی یه عمر جلو چشات ڪنار داداشت بشینه،بله بگو عشقم گور بابای من ،عروس خانم ڪجاست رفته گل بچینه یه جا سر درد همه دیوونه گیت میشه ،یه جا گریه هات تبدیل به خود زنی میشه یڪی گریه هاش عابروی دلشو میبرد،نشد یڪی شڪست عشقی خورد... اِمشَب خود ڪُشی میڪُنم خود زَنی ڪه صَحله به من اصلا نِگاه نڪن محڪم بگو بله!
رگ دیوونگیم گل ڪَرد خواب از سرم پرید ڪشیدم ،ڪشیدم تا رگامو برید؛ واسه دل بریدن از تو بریدم این رگو ،توڪه میدونستی اخلاق این دوونه ای سگو.من فقط یه پام ڪه نه جف پاهام لبه گوره ،باید بمیری وقتی ڪه جدایی زوره...
وقتی مَث بودمُو همه چیو دوتا میدیدم تو بازم واسه من یڪی بودی عشقم
خونمون سفید بود الان قرمز شده ها آخه اسم ترو همه جا با خون نوشتم...تو خیره به اون چشم من ڪاسه ی خون،چشم من حلقه ی اشڪ دست تو حلقه ی اون،خنجرو جوری زدی ڪه قرصم اثر نداره؛خود زنیمون دو تیغ و این قلب پاره ،پاره چشای ڪاسه خون و خیس،حیف دیگه راه چاره نیست
هیشڪی تنش مثل من سر تو پاره،پاره نیست
):
وای ای وای داره سر میشه میمیره قلبم وای ای وای
دست عشقمو گرفت و رفتن وای):

متنفرم از شبایی ڪه نمیدونم چمه
دریایه خون میشه خونه اگه بره،
رگ قلبم موقعه ای خواب میگیره ،رگ خواب تو زیر بالشت تو گیره):
زبونم مو در اورد انقدر بهت گفتم نرو،نرو نزار دشمن شاد شی ،منو تو یه عمر نون و نمڪ خوردیم داداشی تو خودت ناموس نداشتی😞

ناخونامو خوردم رسیدم به گوشتم ،حرف،حرف حرف میزنه پشتم، پشته دستمو داغ ڪردم اسمتو نیارم، ببین اسمتم توی خودم ڪشتم
دود مِه گرفته اتاق تنها تو خونه خودتو میخوری
گله ی ندارم ولی نامردیه آخه با دستاش تو داری عسل میخوری