یک بغل حرف، ولی محض نگفتن دارم !

یک بغل حرف، ولی محض نگفتن دارم !
روح نفرین شده ای در قفس تن دارم

در رگ و مویرگم درد به خود می پیچد
ولی فکر کنید قلبی از آهن دارم !

ساکتم، حرف ولی پشت سکوتم کم نیست
بسته لبهایم، نخ صبری به سوزن دارم

بیخودی سعی نکنید درد مرا درک کنید
این جنون را توی این شهر فقط من دارم !

قطره ای بودم و مرداب شما حبسم کرد...
به زمین می روم آخر تب رفتن دارم !

حیف! فریاد مرا بغض به یغما برده
یک بغل حرف، ولی محض نگفتن دارم !