در ستاره بارانِ میلادت

در ستاره بارانِ میلادت
میان احساس من
تا حضور تو
حُبابی است از جنس هیچ
از دستان من
تا لمس نگاه تو
آسمانی است به بلندای عشق
جشن میلادت را به پرواز می روم
دراین خانگی ترین آسمانِ بی انتها
آسمانی که نه برای من
نه برای تو
که تنها برای “ما” آبیست

تووووولدددددت مبارررررک عزیززززم
دیدگاه ها (۹۷)

خیال تو نسیم گونه می وزد و شمیم عطر تن تو می پیچد بر دشت شقا...

فرزند کدام دریا بودی...؟ که سَهمَت از ارث موج موهایت شد؟!#س...

داستان کودکانه «بوسه‌ی ستاره و قلب مهربان» به نویسندگی رزیتا...

دوستتـ دارمـ، مثل درختی که باران را. بی‌نیاز از دلیل، بی‌انت...

داستان «نگینِ پنهان در میانِ شیشه‌ها» به نویسندگی رزیتا دغلا...

007-پنهان در مه - پارت ۱۰۵

چه کند علی با این همه تنهایی!

پارت ۵ و نهایی: سمفونیِ رنگ‌هایِ ابدیسکوتِ پشت‌بام، با صدایِ...

در ستاره بارانِ میلادتمیان احساس منتا حضور توحُبابی است از ج...

- در ستاره بارانِ میلادتمیان احساس منتا حضور توحُبابی است از...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط