سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۶۴
نمی دانستم چرا دیدن گوی نورانی وسط سالن مرا شگفت زده نکرد انگار این گوی را سالها پیش دیده بودم گوی ای که توسط شعله هایی آبی ، نه گوی توسط آتشی احاطه شده بود که هر لحظه به رنگی در می آمد
نمی دانستم که این اتفاق چطور ممکن بود . چطور نورها جذب آتش می شدند و به آن رنگ می دادند رنگ هایی که در زیبایی ، نظیر نداشتند روی حرکت پاهایم اختیاری نداشتم و به سمت گوی قدم بر می داشتم دوست داشتم آن را به چنگ آورم حتی لحظه ای را تصور کردم که گوی را در میان دستانم گرفته ام گوی ای که به بزرگی هیکل من بود . به این افکارم خندیدم صدای سامارون را شنیدم که گفت:
- برای رفتن به بعد سوم باید این گوی رو لمس کنی ، آن طرف تو را می بینم
با تعجب به سوی او برگشتم ، اما اثری از سامارون نبود
اشتیاقم برای بدست آوردن گوی لحظه به لحظه بیشتر میشد دیگر نمی توانستم خودم را نگه دارم به سوی گوی حرکت کردم ، غافل از اینکه چه اتفاقی در حال رخ دادن بود لحظه ای ایستادم ، احساس عجیبی داشتم
چرا می خواستم گوی را به دست بیاورم ، بی اختیار نگاهم به کف سالن افتاد از دیدن آنچه که زیر پاهایم قرار داشت فریادی کشیدم و خودم را عقب کشیدم. لحظه ای تصور کرده بودم که ماری دور پاهایم می پیچید ماری بزرگ اما همه اینها خیالی بیش نبودند
تصوری که ناشی از حرکت نقاشی های کف سالن به وجود آمده بود نمی دانستم باید چه کنم از طرفی حرکت نقاشی ها من را غافلگیر کرده بودند و از طرف دیگر من را به یاد جعبه ای می انداختند که گوی اشک درون آن قرار داشت مدتی در همان حال باقی ماندم اما نباید زمان را از دست میدادم مطمئن بودم که سامارون الان نگران من شده است با گام هایی آهسته به سمت گوی قدم برداشتم وقتی که به نیم متری کره رسیدم تازه متوجه شدم که شعله های آتش هیچ حرارتی نداشتند لبخندی از سر آسودگی زدم اصلا دوست نداشتم که دستانم به خاطر دست زدن به کره بسوزد بی اختیار دستم را بالا آوردم . هیچ اراده ای نداشتم . نمی توانستم حرکت دستم را کنترل کنم با دیدن آنچه که از درون انگشت اشاره ام بیرون آمد فریادی دوباره کشیدم .
می خواستم دستم را عقب بکشم اما هیچ کنترلی بر روی بدنم نداشتم از نوک انگشت اشاره من رشته های نورانی بیرون آمد، احساس می کردم که موجودی در وجودم زنده شده است می خواستم همه این اتفاقات متوقف شود اما افکارم روی گوی متمرکز بودند . دلم میخواست گوی را به چنگ آورم. او از آن من بود همزمان با خارج شدن رشته ها احساس کردم دست چپم در حال داغ شدن است میخواستم نگاهی به آن بیاندازم ، اما حتی نمی توانستم سرم را تکان دهم ، تنها نگاهم بر روی گوی بود زمانیکه رشته ها وارد آتش شدند
دست چپم داغ‌تر شد و زمانی که رشته ها به گوی رسیدند من از شدت نیرویی که به بدنم وارد شد فریادی کشیدم
بادی شدید شروع به وزیدن گرفت ، بادی که سرمنشا آن مشخص نبود قدرت باد خیلی زیاد بود اما قادر به حرکت دادن بدن من نبود ورود نیرو را به درونم احساس می کردم دست چپم شروع به سوزش کرده بود انگار آن را روی آتش گرفته بودند نمی دانستم چه اتفاقی درحال رخ دادن بود
زمانی که از روی زمین ارتفاع گرفتم بی اختیار شروع به گریه کردم من داشتم می مردم من نمی خواستم به این صورت بمیرم ورود نیرو به درونم هر لحظه بیشتر و بیشتر میشد همزمان احساس سرخوشی به من دست داده بود درست مثل زمانی بود که برای اولین بار مست کرده بودم من بی اجازه مشروب خورده بودم در این لحظه دلم میخواست مادرم در کنارم می بود
نمی دانستم چرا دیدن گوی نورانی وسط سالن مرا شگفت زده نکرد انگار این گوی را سالها پیش دیده بودم گوی ای که توسط شعله هایی آبی ، نه گوی توسط آتشی احاطه شده بود که هر لحظه به رنگی در می آمد
نمی دانستم که این اتفاق چطور ممکن بود . چطور نورها جذب آتش می شدند و به آن رنگ می دادند رنگ هایی که در زیبایی ، نظیر نداشتند روی حرکت پاهایم اختیاری نداشتم و به سمت گوی قدم بر می داشتم دوست داشتم آن را به چنگ آورم حتی لحظه ای را تصور کردم که گوی را در میان دستانم گرفته ام گوی ای که به بزرگی هیکل من بود . به این افکارم خندیدم صدای سامارون را شنیدم که گفت:
- برای رفتن به بعد سوم باید این گوی رو لمس کنی ، آن طرف تو را می بینم
با تعجب به سوی او برگشتم ، اما اثری از سامارون نبود
اشتیاقم برای بدست آوردن گوی لحظه به لحظه بیشتر میشد دیگر نمی توانستم خودم را نگه دارم به سوی گوی حرکت کردم ، غافل از اینکه چه اتفاقی در حال رخ دادن بود لحظه ای ایستادم ، احساس عجیبی داشتم
چرا می خواستم گوی را به دست بیاورم ، بی اختیار نگاهم به کف سالن افتاد از دیدن آنچه که زیر پاهایم قرار داشت فریادی کشیدم و خودم را عقب کشیدم. لحظه ای تصور کرده بودم که ماری دور پاهایم می پیچید ماری بزرگ اما همه اینها خیالی بیش نبودند
تصوری که ناشی از حرکت نقاشی های کف سالن به وجود آمده بود نمی دانستم باید چه کنم از طرفی حرکت نقاشی ها من را غافلگیر کرده بودند و از طرف دیگر من را به یاد جعبه ای می انداختند که گوی اشک درون آن قرار داشت مدتی در همان حال باقی ماندم اما نباید زمان را از دست میدادم مطمئن بودم که سامارون الان نگران من شده است با گام هایی آهسته به سمت گوی قدم برداشتم وقتی که به نیم متری کره رسیدم تازه متوجه شدم که شعله های آتش هیچ حرارتی نداشتند لبخندی از سر آسودگی زدم اصلا دوست نداشتم که دستانم به خاطر دست زدن به کره بسوزد بی اختیار دستم را بالا آوردم . هیچ اراده ای نداشتم . نمی توانستم حرکت دستم را کنترل کنم با دیدن آنچه که از درون انگشت اشاره ام بیرون آمد فریادی دوباره کشیدم .
می خواستم دستم را عقب بکشم اما هیچ کنترلی بر روی بدنم نداشتم از نوک انگشت اشاره من رشته های نورانی بیرون آمد، احساس می کردم که موجودی در وجودم زنده شده است می خواستم همه این اتفاقات متوقف شود اما افکارم روی گوی متمرکز بودند . دلم میخواست گوی را به چنگ آورم. او از آن من بود همزمان با خارج شدن رشته ها احساس کردم دست چپم در حال داغ شدن است میخواستم نگاهی به آن بیاندازم ، اما حتی نمی توانستم سرم را تکان دهم ، تنها نگاهم بر روی گوی بود زمانیکه رشته ها وارد آتش شدند
دست چپم داغ‌تر شد و زمانی که رشته ها به گوی رسیدند من از شدت نیرویی که به بدنم وارد شد فریادی کشیدم
بادی شدید شروع به وزیدن گرفت ، بادی که سرمنشا آن مشخص نبود قدرت باد خیلی زیاد بود اما قادر به حرکت دادن بدن من نبود ورود نیرو را به درونم احساس می کردم دست چپم شروع به سوزش کرده بود انگار آن را روی آتش گرفته بودند نمی دانستم چه اتفاقی درحال رخ دادن بود
زمانی که از روی زمین ارتفاع گرفتم بی اختیار شروع به گریه کردم من داشتم می مردم من نمی خواستم به این صورت بمیرم ورود نیرو به درونم هر لحظه بیشتر و بیشتر میشد همزمان احساس سرخوشی به من دست داده بود درست مثل زمانی بود که برای اولین بار مست کرده بودم من بی اجازه مشروب خورده بودم در این لحظه دلم میخواست مادرم در کنارم می بود
- ۲.۳k
- ۲۵ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
