سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۵۳
دو طرف دروازه هیچ دیواری قرار نداشت حال نمی توانستم وجود دروازه را در آن قسمت برای خودم توجه کنم زمانی که از کنار مجسمه ها که به شکل دو انسان سالخورده بودند عبور میکردیم توجه ام به نوشته های روی پایه های سنگی جلب شد
با اینکه قادر به خواندن آنها نبودم اما می‌توانستم نیروی مرموزی که اطراف آن نوشته ها وجود داشت را حس کنم هر چند که به آنچه که احساس میکردم اطمینان نداشتم پدربزرگ که حواسش به من نبود بعد از مدتی گفت :
- این شهر آرزو هست
- شهر آرزو ؟
- بله تمام افرادی که در این شهر زندگی می کنند کار ناتمامی در دنیای زنده ها دارند اونها این فرصت رو دارن که آینده فرزندان و حتی سرنوشت دیگران رو تغییر بدند
زمانی که از دروازه عبور کردم با خانه هایی متفاوت با آنچه دیده بودم روبرو شدم خانه ها با مواد مختلف ساخته شده بودند در سمت راست من درختان بلند و قطوری قرار داشتند که تا قبل از عبور از دروازه آنها را ندیده بودم به نظر می‌رسید که آنچه که در بیرون دیده بودم بیشتر شبیه یک سراب بود تا واقعیت
پدربزرگ ناخودآگاه ایستاد و به اطراف نگاه کرد به نظر می آمد که دنبال چیزی میگردد اما آن را پیدا نمی کند
نگاهم به سمت درختان بلند سرو و کاج بود که درخششی نقره‌ای رنگ توجه ام را جلب کرد با صدای بلند گفتم :
- پدربزرگ آونجا رو !
این اولین بار بود که من او را پدربزرگ خطاب کرده بودم ، پدربزرگ !
پدربزرگ که لبخندی بر روی صورتش نقش بسته بود به من نگاه کرد و من همانند یک انسان احمق گفتم :
- اونجا ... اونجا ... یه چیزی داره میدرخشه
لبخند پدربزرگ بیشتر شده بود اما بالاخره به سمتی که من اشاره کرده بودم نگاه کرد و تنها یک جمله کوتاه را زیر لب زمزمه کرد
- اسب های تک شاخ
من تنها در قصه های پریان در مورد اسب های تک شاخ خوانده بودم طبق افسانه ها آنها موجوداتی با عمری طولانی و مظهری از نجابت و پاکی بودند . موجوداتی که کشتن آنها مجازاتی سنگین را به دنبال داشت نگاهم بر روی اسبی که سلانه ، سلانه از میان درختان انبوه جنگل بیرون می آمد قفل شده بود
او طوری حرکت می کرد که گویی هیچ خطری از جانب ما احساس نمی کرد با هیجان پرسیدم :
- اونا واقعی هستند ؟
پدربزرگم که به اسب های نقره‌ای رنگی که کم کم از جنگل بیرون می آمدند نگاه می کرد گفت :
- البته که واقعی هستند ... تعداد کمی از آنها باقی مانده‌اند
یکی از اسب ها که نسبت به دیگر اسب ها به ما نزدیک تر بود صدایی از خودش در اورد و چند بار سم هایش را به زمین زد
- فالاتریم
پدربزرگ با شگفتی به اسبی که از همه به ما نزدیکتر بود نگاه می کرد یال های نقره‌ای رنگ آن به مراتب بلندتر از دیگر هم نوعانش بود او با چشمان سیاه رنگش به ما را زده بود اسب با مشاهده من اندکی خم شد با تعجب به تک شاخ نگاه کردم به نظر می‌رسید که خیالاتی شده بودم اسب تک شاخ بعد از مدت کوتاهی به سمت جنگل برگشت درحالیکه در لابلای درختان انبوه ناپدید می شد از پدربزرگ درمورد او پرسیدم
- پدربزرگ فالاتریم کیه ؟
پدربزرگ که هنوز به مکانی که اسب ها از طریق آن وارد جنگل شده بودند نگاه می کرد گفت :
- فالاتریم سر دسته اسب های تک شاخ در دنیای مردگان هستش ، قدرت های باورنکردنی زیادی داره تا به حال اون رو اینقدر نزدیک به شهر ندیده بودم !
در سمت چپ من تعدادی کلبه قرار داشت که به نظر خالی می آمدند پدربزرگ که متوجه نگاه های من شده بود گفت :
- یه هفته ای میشه که ساکنان این خانه ها این شهر رو ترک کردند
دو طرف دروازه هیچ دیواری قرار نداشت حال نمی توانستم وجود دروازه را در آن قسمت برای خودم توجه کنم زمانی که از کنار مجسمه ها که به شکل دو انسان سالخورده بودند عبور میکردیم توجه ام به نوشته های روی پایه های سنگی جلب شد
با اینکه قادر به خواندن آنها نبودم اما می‌توانستم نیروی مرموزی که اطراف آن نوشته ها وجود داشت را حس کنم هر چند که به آنچه که احساس میکردم اطمینان نداشتم پدربزرگ که حواسش به من نبود بعد از مدتی گفت :
- این شهر آرزو هست
- شهر آرزو ؟
- بله تمام افرادی که در این شهر زندگی می کنند کار ناتمامی در دنیای زنده ها دارند اونها این فرصت رو دارن که آینده فرزندان و حتی سرنوشت دیگران رو تغییر بدند
زمانی که از دروازه عبور کردم با خانه هایی متفاوت با آنچه دیده بودم روبرو شدم خانه ها با مواد مختلف ساخته شده بودند در سمت راست من درختان بلند و قطوری قرار داشتند که تا قبل از عبور از دروازه آنها را ندیده بودم به نظر می‌رسید که آنچه که در بیرون دیده بودم بیشتر شبیه یک سراب بود تا واقعیت
پدربزرگ ناخودآگاه ایستاد و به اطراف نگاه کرد به نظر می آمد که دنبال چیزی میگردد اما آن را پیدا نمی کند
نگاهم به سمت درختان بلند سرو و کاج بود که درخششی نقره‌ای رنگ توجه ام را جلب کرد با صدای بلند گفتم :
- پدربزرگ آونجا رو !
این اولین بار بود که من او را پدربزرگ خطاب کرده بودم ، پدربزرگ !
پدربزرگ که لبخندی بر روی صورتش نقش بسته بود به من نگاه کرد و من همانند یک انسان احمق گفتم :
- اونجا ... اونجا ... یه چیزی داره میدرخشه
لبخند پدربزرگ بیشتر شده بود اما بالاخره به سمتی که من اشاره کرده بودم نگاه کرد و تنها یک جمله کوتاه را زیر لب زمزمه کرد
- اسب های تک شاخ
من تنها در قصه های پریان در مورد اسب های تک شاخ خوانده بودم طبق افسانه ها آنها موجوداتی با عمری طولانی و مظهری از نجابت و پاکی بودند . موجوداتی که کشتن آنها مجازاتی سنگین را به دنبال داشت نگاهم بر روی اسبی که سلانه ، سلانه از میان درختان انبوه جنگل بیرون می آمد قفل شده بود
او طوری حرکت می کرد که گویی هیچ خطری از جانب ما احساس نمی کرد با هیجان پرسیدم :
- اونا واقعی هستند ؟
پدربزرگم که به اسب های نقره‌ای رنگی که کم کم از جنگل بیرون می آمدند نگاه می کرد گفت :
- البته که واقعی هستند ... تعداد کمی از آنها باقی مانده‌اند
یکی از اسب ها که نسبت به دیگر اسب ها به ما نزدیک تر بود صدایی از خودش در اورد و چند بار سم هایش را به زمین زد
- فالاتریم
پدربزرگ با شگفتی به اسبی که از همه به ما نزدیکتر بود نگاه می کرد یال های نقره‌ای رنگ آن به مراتب بلندتر از دیگر هم نوعانش بود او با چشمان سیاه رنگش به ما را زده بود اسب با مشاهده من اندکی خم شد با تعجب به تک شاخ نگاه کردم به نظر می‌رسید که خیالاتی شده بودم اسب تک شاخ بعد از مدت کوتاهی به سمت جنگل برگشت درحالیکه در لابلای درختان انبوه ناپدید می شد از پدربزرگ درمورد او پرسیدم
- پدربزرگ فالاتریم کیه ؟
پدربزرگ که هنوز به مکانی که اسب ها از طریق آن وارد جنگل شده بودند نگاه می کرد گفت :
- فالاتریم سر دسته اسب های تک شاخ در دنیای مردگان هستش ، قدرت های باورنکردنی زیادی داره تا به حال اون رو اینقدر نزدیک به شهر ندیده بودم !
در سمت چپ من تعدادی کلبه قرار داشت که به نظر خالی می آمدند پدربزرگ که متوجه نگاه های من شده بود گفت :
- یه هفته ای میشه که ساکنان این خانه ها این شهر رو ترک کردند
- ۲.۷k
- ۲۲ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
