مهم نیست چقدر طول بکشد ولی کافیست خانه را به قصد رفتن ترک

مهم نیست چقدر طول بکشد ولی کافیست خانه را به قصد رفتن ترک کنی تا از همان دقیقه ی اول، دلتنگی بیاید و بنشیند روی طاقچه ی دلت. صبح ها هوایی صدای مادرت شوی و غروب ها به یاد بهانه گیری های پدر بیفتی. نان سنگک و پنیر و هندوانه برایت مفهوم دور همی های عصر تابستان را بدهد و آش رشته و پاییز و جمع هایی که بی تو اتفاق می افتند کلافه ات کند که : مگر میشود، آن هم بدون من!

خاطرات ما لحظه هایی ست که در کنار هم سر کرده ایم. در خانه، در کوچه هایی که خانه های مهربان ما را به هم پیوند می زنند، شهرهایی که مردمش مثل ما نگاه میکنند و یک استکان چای داغ که بهترین بهانه برای دور هم جمع شدن در یک 5شنبه از جنس آبان است. ما عطر خانه مان را با هیچ چیز عوض نمی کنیم...

منصور ضابطیان