ای دل کوچک من...

ای دل کوچک من...

غصه نخور...

تو خدایی داری...

که بزرگ است، بزرگ...

و به قول سهراب: در همین نزدیکیست...

ای دل کوچک من...

بگذار غم و غصه ببارد...

شاید،،،شاید اینبار خدا میخواهد که پس از

بارش غم...

و پس از خواندن نامش هر دم...

اسمان دل تو صاف شود...

و نگاهت به همه اهل زمین پاک شود...

شاید اینبار خدا میخواهد

که خودش چتر تو باشد...

که بمانی...نروی...

و دگر بار نگویی: "سهراب"

قایقت جا دارد؟