شعر طنزی از محمود برزین عزیز: 😁
شعر طنزی از محمود برزین عزیز: 😁
از بس اوضاع وخیمی توی کشور داشتم
به "تناسخ" نیز چون ایمان و باور داشتم
خودکشی کردم که شاید توی جسم بعدیام
زندگی لاکچری و وضع بهتر داشتم
بعد مرگم دیدم از بخت بدم توی عراق...
داعشی ام، بر لبم الله اکبر داشتم
قبل از انجام تِرُور، کردم خودم را منفجر
با همان نارنجکی که توی سنگر داشتم
بعد ِ مُردن باز رفتم توی یک جسم جدید
چشم ِ بادامی و جسم ِ زرد و لاغر داشتم
گفتم ایول رفتهام توی کُره، که ناگهان...
دیدم عکس "کیم جونگ اون" بر سَر ِ در داشتم
بنده را بردند پای دار اعدامم کنند
چون که اشعار سیاسی توی دفتر داشتم
تا به دار آویختندم، وارد ِ کابل شدم
گرچه آنجا ملتی عین ِ برادر داشتم
تا که خواندم: سرزمینم خَستَه خَستَه از جفا
طالبان را با مسلسل در برابر داشتم
تیرباران تا که گشتم، رفت اروپا روح من
دیدم اوکراینی شدم با روسیه جر داشتم
ناگهان پهبادی آمد کرد هفت تا تکهام
من نظامی که نبودم، هفت پیکر داشتم
بعد مرگم رفتم آخر کشور هندوستان
گفتم ایوالله عجب شانسی در آخَر داشتم
دیدم از هر کوچه و از هر کجا رد میشوم
احترام و عزتی در کوی و معبر داشتم
با خودم گفتم که شاید شاهرخ خان گشتهام
سوی من خم میشدند، انگار لشکر داشتم
بعد چندی تا در آیینه نگاه انداختم
وای دیدم گاو هستم، شاخ بر سر داشتم
بعد از آن از شانس ِ بد، دیگر کسی من را نکشت
گاو ماندم تا ابد، ای کاش خنجر داشتم
شد سگ ِ اصحاب کهف ...
#شعرخوانی
#شعر_طنز
#محمود_برزین
#ویسگون
از بس اوضاع وخیمی توی کشور داشتم
به "تناسخ" نیز چون ایمان و باور داشتم
خودکشی کردم که شاید توی جسم بعدیام
زندگی لاکچری و وضع بهتر داشتم
بعد مرگم دیدم از بخت بدم توی عراق...
داعشی ام، بر لبم الله اکبر داشتم
قبل از انجام تِرُور، کردم خودم را منفجر
با همان نارنجکی که توی سنگر داشتم
بعد ِ مُردن باز رفتم توی یک جسم جدید
چشم ِ بادامی و جسم ِ زرد و لاغر داشتم
گفتم ایول رفتهام توی کُره، که ناگهان...
دیدم عکس "کیم جونگ اون" بر سَر ِ در داشتم
بنده را بردند پای دار اعدامم کنند
چون که اشعار سیاسی توی دفتر داشتم
تا به دار آویختندم، وارد ِ کابل شدم
گرچه آنجا ملتی عین ِ برادر داشتم
تا که خواندم: سرزمینم خَستَه خَستَه از جفا
طالبان را با مسلسل در برابر داشتم
تیرباران تا که گشتم، رفت اروپا روح من
دیدم اوکراینی شدم با روسیه جر داشتم
ناگهان پهبادی آمد کرد هفت تا تکهام
من نظامی که نبودم، هفت پیکر داشتم
بعد مرگم رفتم آخر کشور هندوستان
گفتم ایوالله عجب شانسی در آخَر داشتم
دیدم از هر کوچه و از هر کجا رد میشوم
احترام و عزتی در کوی و معبر داشتم
با خودم گفتم که شاید شاهرخ خان گشتهام
سوی من خم میشدند، انگار لشکر داشتم
بعد چندی تا در آیینه نگاه انداختم
وای دیدم گاو هستم، شاخ بر سر داشتم
بعد از آن از شانس ِ بد، دیگر کسی من را نکشت
گاو ماندم تا ابد، ای کاش خنجر داشتم
شد سگ ِ اصحاب کهف ...
#شعرخوانی
#شعر_طنز
#محمود_برزین
#ویسگون
- ۲۳۱
- ۲۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط