این پست رو اول برای خودم میزارم بعد واسه بقیه دوستانم

این پست رو اول برای خودم میزارم بعد واسه بقیه دوستانم

چقدر انتظار امسال رو کشیدیم...
چه نقشه ها که براش نداشتیم...
هی به خودمون میگفتیم
فقط بزار سال دیگه برسه
کولاک میکنم...
بهترین میشم...
میترکونیم...
همه رو زخمی میکنم.!
حلا چی شد؟
تیر شدمهر
مهر شد آذر
آذر شد بهمن

فصول های زندگی امدن و رفتن و ما اونی که میخواستیم نشدیم
نشدیم چون نخواستیم...
چون منتظر بودیم یکی بیاد معجزه کنه
یکی بیاد مارو از مبدا بلند کنه بذاره سر مقصد
و حالا ما تنهای تنهایم میان تمام اتفاقاتی که باید میوفتاد و نیوفتاد
وعده هایی که باید عملی میشد ونشد...
اما
میخواهیم بشینیم که باز هم از دست دادن را انتخاب کنیم؟؟
گذر لحظه هارو ببینیم؟؟
یا پاشیم این بار از خرابه ها خونه بسازیم؟