تارهای یک قلب پارت ۱۰

از زبان شدو🖤
شدو:اره...از وقتی که یکی از دوستام رو از دست دادم...
سونیک:دوستت؟ برای‌ چی؟
شدو:..
سونیک:ببخشید..راستش من زیاد سوال میپرسم.
شدو:اشکالی نداره...راستش من اونو توی یه اتفاق از دست دادم.
سونیک:اوه،متاسفم...چه اتفاقی؟
شدو:چند گروه او رو دزدیده بودن تا علیه من ازش استفاده کنن...ولی من به حرفشون گوش ندادم و...وقتی رفتم اونجا اون...اون مرده بود...کشته بودنش و همش تقصیر منه....
سونیک:شدو...این اتفاق اصلا تقصیر تو نبوده ، تو سعی خودت رو کردی ولی شاید این تقدیر بوده که میخواسته.
شدو:تقدیر یه چیز مسخرست...
سونیک:نه اینطور نیست ، تو نباید خودت رو با عذاب وجدانی که ساختی اذیت کنی این حق تو نیست.
شدو:تو...اینطور فکر میکنی؟
سونیک:بله،تو آدم خوش‌قلب و مهربونی هستی با اینکه اون رو با نقاب چهره سرد میپوشونی و این قابل تحسینه.
شدو:ممنون.
سونیک:فکر کنم خیلی خسته‌ام*لحن خسته و بی‌حال*
شدو:معلومه...بخواب من اینجا میمونم.
همچنان دستانم را دورش حلقه کرده بودم و تا اینکه روی تخت دراز کشیدم و همچنان او را در آغوش داشتم به خواب رفتم.
*🗿🤲*
*صبح روز بعد🖼*
از زبان سونیک💙
از خواب بیدار شدم و چشمام رو مالیدم و حس کردم چیزی دور بدنم حلقه شده.
شدو؟! مثل یه گربه بهم چسبده بود و معلوم بود به همین زودی‌ها ولم نمیکنه.
چهره‌اش با اون چهره سرد فرق داشت...بیشتر آسیب‌پذیر و راضی.
لبخند کوچکی زدم و دوباره کنارش دراز کشیدم و منم او را در آغوش گرفتم.
خیلی گرم و نرم بود،مخصوصاً اون خز سینه‌اش واقعا خیلی نرم و پف دار بود.
قلبم اکلیلی شد💗.
گونه‌هایم کاملاً سرخ شده بود اما من توجهی نکردم فقط لحظه...
ادامه دارد...