مریم بیا که  عقده دل با تو وا کنم

مریم بیا که  عقده دل با تو وا کنم
روزی هزار مرتبه نامت دا کنم

محراب ناب چشم تو کانون زندگیست
تا دل به عطر مریمیت اقتدا کنم

بانو دلم شکسته دعایم نمیکنی؟
پس لااقل اجازه برایت دعا کنم

گاهی دلم برای خودم تنگ میشود
باید دلم هوای دوچشمت رها کنم

یک مریمی تمام وجودم گرفته بود
بی او چگونه صحبت این ماجرا کنم

آن مریمی که رفت وفادار بود و رفت
باید منم به حرمت نامش وفا کنم

اینرا عیان برای تو گفتم ،عزیزمن
شاید که درد سینه تنگم دوا کنم

عمری گلایه ماند برایم نگفت و رفت
بی او گلایه های دلم را کجا کنم؟

حتما خطا شنیده که آن نازنین رمید
باید نقیصه ها ز وجودم جدا  کنم

بانو،حضور مهر تو از سوی  کبریاست
باید همیشه شکر حضور خدا کنم

باید دوبسته شمع کنم نذر چشم تو
باید که دین گردن خود را ادا کنم

باید در انتها ندهم دل به مدعی

آیینه ام که در صف تالار مانده ام
تا از وجود باغ دلم پر جلا کنم

مریم دلم شکسته بیا مرهمم بمان
تا زین غم نهفته دلم را جدا کنم

دردا که دیرآمده ای، باز با شما
باید طلوع تازه عشقی بنا کنم
مریم بیا و شاعر پاییزی ات ببخش
تا جان هوای عطربهارت فدا کنم

خواهررررری خیلی دلتنگتممممممممم خییییییییییییییلی