بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
کیا میگن؟! وقتی قرآن مجید که کلام الله است کنار گذاشته شود و من میگم ملاک قرار گیرد، نتیجه همین میشود. آیا آن که فرمود رزاق من هستم، افزوده که پس دیگر تلاش نکنید؟! پس قرآن بخوانیم.
این درست نیست که انسان هرگونه که خودش دوست دارد، طرح سؤال کند و سپس به مخاطبش دیکته کند که چگونه پاسخ دهد؟! بلکه باید پاسخ را به هر شکلی و با هر استدلال و استنادی که او بیان می‌دارد بشنود، و سپس با نعمت عقل و علم آن را بررسی کند که درست است یا خیر؟ بسیاری از آیات قرآن کریم، برهان و استدلال است و در مقابل به دیگران می‌فرماید که برهان شما چیست؟ حال انسان به بهانه‌ی عقل بگوید که برهان و استدلال از خدا نباشد؟!
هم خودتان به من اکتفا و بسنده نمودید و هم به مخاطب توصیه و تأکید می‌کنید که در پاسخ، از جانب کسی قرآن، حدیث و ... چیزی نگوید؟! یعنی او نیز فقط مبتنی بر من میگم پاسخ دهد! آیا معیار و بنیان این پاسخ‌ها عقلانی خواهد بود؟!
بنابر این، مشکل اصلی که شاید شخص خودش متوجه آن نگردد در منیّت است، نه در بحث رزق، روزی، رزاق و یا استناد به قرآن و ...!
کسی که خداوند متعال را نشناسد و باور نداشته باشد، اساسا امور را به او نسبت نمی دهد، اما کسی که میگوید: خدا عقل داده؛ هم خدا را قبول دارد و هم رزاقیت او را و هم عقلی که خدا داده است را؛ بنابر این نه تنها تأکید نمی‌کند که بدون استناد به وحی و حدیث سخن بگویید، بلکه دقت، تأمل و تقکر میکند که خداوند متعال در موضوع مورد نظر او چه فرموده است؟ و سپس به جای آن که من میگم را بر هر گوینده و کلامی حتی وحی یا حدیث ترجیح دهد، دقت عقلی می‌نماید که آیا آن چه میگوید، استدلال عقلی هم دارد، مطابق وحی هم هست؟ یا خیر، بلکه چون مبتنی بر من میباشد، لابد باید صحیح و عقلانی هم باشد؟!
الف) – باید تفکر شود که آیا خدا عقل داده - که داده، منافاتی با رزاقیت خدا دارد یا خیر؟ آیا هم خدا هست،هم خلق کرده و هم عقل داده که خودش یا اسما و افعالش نفی گردد؟!
آیا چون او به انسان عقل داده و قوه‌ی تفکر، برنامه‌ریزی و تلاش داده، یعنی رازق دوتا و چندتا شده است و هر کسی رازق خودش میباشد؟! یا آن که همان عقل و قوا نیز رزق است و همه را او می‌دهد؟
بشر گمان میکند که رزق یعنی فقط آب و نان و پوشاک و ...؛ و گمان دارد که آنها را نیز خودش به دست می‌آورد! آیا وجود و نو به نو شدن آن رزق نیست؟ آیا همین عقل و وحی رزق نیست؟ آیا علومی که انسان کسب می‌نماید رزق نیست؟! اعضای بدن، مغز، سلسله اعصاب،نیروی حرکت، چگونگی اشیای بیرونی و قابل تصرف بودن آنها و ... (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
کیا میگن؟! وقتی قرآن مجید که کلام الله است کنار گذاشته شود و من میگم ملاک قرار گیرد، نتیجه همین میشود. آیا آن که فرمود رزاق من هستم، افزوده که پس دیگر تلاش نکنید؟! پس قرآن بخوانیم.
این درست نیست که انسان هرگونه که خودش دوست دارد، طرح سؤال کند و سپس به مخاطبش دیکته کند که چگونه پاسخ دهد؟! بلکه باید پاسخ را به هر شکلی و با هر استدلال و استنادی که او بیان می‌دارد بشنود، و سپس با نعمت عقل و علم آن را بررسی کند که درست است یا خیر؟ بسیاری از آیات قرآن کریم، برهان و استدلال است و در مقابل به دیگران می‌فرماید که برهان شما چیست؟ حال انسان به بهانه‌ی عقل بگوید که برهان و استدلال از خدا نباشد؟!
هم خودتان به من اکتفا و بسنده نمودید و هم به مخاطب توصیه و تأکید می‌کنید که در پاسخ، از جانب کسی قرآن، حدیث و ... چیزی نگوید؟! یعنی او نیز فقط مبتنی بر من میگم پاسخ دهد! آیا معیار و بنیان این پاسخ‌ها عقلانی خواهد بود؟!
بنابر این، مشکل اصلی که شاید شخص خودش متوجه آن نگردد در منیّت است، نه در بحث رزق، روزی، رزاق و یا استناد به قرآن و ...!
کسی که خداوند متعال را نشناسد و باور نداشته باشد، اساسا امور را به او نسبت نمی دهد، اما کسی که میگوید: خدا عقل داده؛ هم خدا را قبول دارد و هم رزاقیت او را و هم عقلی که خدا داده است را؛ بنابر این نه تنها تأکید نمی‌کند که بدون استناد به وحی و حدیث سخن بگویید، بلکه دقت، تأمل و تقکر میکند که خداوند متعال در موضوع مورد نظر او چه فرموده است؟ و سپس به جای آن که من میگم را بر هر گوینده و کلامی حتی وحی یا حدیث ترجیح دهد، دقت عقلی می‌نماید که آیا آن چه میگوید، استدلال عقلی هم دارد، مطابق وحی هم هست؟ یا خیر، بلکه چون مبتنی بر من میباشد، لابد باید صحیح و عقلانی هم باشد؟!
الف) – باید تفکر شود که آیا خدا عقل داده - که داده، منافاتی با رزاقیت خدا دارد یا خیر؟ آیا هم خدا هست،هم خلق کرده و هم عقل داده که خودش یا اسما و افعالش نفی گردد؟!
آیا چون او به انسان عقل داده و قوه‌ی تفکر، برنامه‌ریزی و تلاش داده، یعنی رازق دوتا و چندتا شده است و هر کسی رازق خودش میباشد؟! یا آن که همان عقل و قوا نیز رزق است و همه را او می‌دهد؟
بشر گمان میکند که رزق یعنی فقط آب و نان و پوشاک و ...؛ و گمان دارد که آنها را نیز خودش به دست می‌آورد! آیا وجود و نو به نو شدن آن رزق نیست؟ آیا همین عقل و وحی رزق نیست؟ آیا علومی که انسان کسب می‌نماید رزق نیست؟! اعضای بدن، مغز، سلسله اعصاب،نیروی حرکت، چگونگی اشیای بیرونی و قابل تصرف بودن آنها و ... (ادامه دارد...)
- ۱۲
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
