____[Stirring Ashes]____

تـکـاپـوی خـاکـسـتـر ¹⁹
داشتن میخندیدن که یهو هیچیی( دوستان کرم میدونید چیه؟ من کرم ندارم خودم کرم هستم😎😂)
بعد از حرفاشون جونگ کوک رفت به...
چه میدونم رفت یه کاری کرد دیگهه( متوجه شدید گشادم یا نه؟😂)
بل ویو:
الان تقریبا ساعت 10 شبه و کل قصر تاریک و سرد شده که منو حسابی میترسونه
خواستم برم توی حیاط به شدت بزرگ قصر یه دوری بزنم که وقتی در اتاقم رو باز کردم متوجه تشابه خیلی زیاد راهروی کوچیک قصر با اون راهروی کوفتی خونه الکساندر شدم...
یهو تمام اون صحنه های کتک ها و شکنجه و آزارها جلوی چشمم رد شد
حسی داشت که انگار دقیقا دارم دوباره تجربشون میکنم
از شدت ترس و استرس دست و پاهام در کسری از ثانیه یخ کردن و خون توی رگهام خشک شد
نفس کشیدن برام سخته شد و به نفس نفس افتاده بودم
احساس خفگی شدید داشتم
تنها کاری که تونستم انجام بدم این بودم که در اتاق رو محکم بستم که راهروی کوفتی رو نبینم
صدای بستن به حدی بلند بود که توی کل قصر پیچید
یکی از خدمتکارها با ترس به سمت بالا اومد و سریع درو باز کرد و با من مواجه شد که یه گوشه افتادم و نفس نفس میزنم
از ترس رنگش عین گچ شد
به سمتم اومد و گفت
*بانو...
بانو حالتون خوبه؟
کمکککک!
یه نفر به داد مادماذل برسه
نمیتونه نفس بکشههههه(با داد و ترس)
که در کسری از ثانیه کل خدمه ریختن به سمت اتاقم و همچنین تهیونگ
همشون خیلی ترسیده بودن و میخواستن کمکم کنن تا نفس بکشم
که یهو شاهزاده که نمیدونم اسمش چیه با عجله و هراس سمت بالا اومد
سریع همه رو کنار زد و منو تو آغوشش گرفت
+بل بلل آروم باش
نفس بکش( با اضطراب)
همراه با من
1...
2....
3....
و کم کم نفس‌هام آروم شد
و توی بغلش به عالم بی خبری رفتم...

ویو فردا صبح:
با سردرد و حس خیلی بدی از خواب بیدار شدم
که یهو با چهره شاهزاده روبه رو شدم
سرشو کنار تخت گذاشته بود و خوابش برده بود
خیلی قشنگ خوابیده بود
یادم اومد که دیشب خیلی ترسیده بود
ولی برای من طبیعی بود که با دیدن هر چیزی شبیه به الکساندر و اون خونه حالت دیشب بهم دست بده...
مجذوبش شده بودم...
با دقت جزئیات صورتشو نگاه میکردم
چند تار موش جلوی صورتش اومده بود که به آرومی سعی کردم کنارشون بزنم
که آروم چشماشو باز کرد
سریع دستمو آوردم عقب
+بلل بیدار شدیییی(با خوشحالی و استرس)
سریع پرید بغلم و گفت:
+ دیگه هیچوقت، تکرار میکنم هیچوقت اتفاقی برات نیفته
اگه یه تار موت کم بشه من میمیرمم
-شاهزاده من خوبم نگران نباشید فقط یه حمله عصبی ساده بود
بهش عادت دارم..
سریع از بغلم در اومد و دو طرف شونه هامو گرفت و گفت:
+چییییی؟
یعنی چی که عادت داری؟
چندوقته این اتفاقا برات میفته که من خبر نداشتم هااا
چقدر احمقم
-شاهزاده خودتونو سرزنش نکنین برای چی شما باید خبر داشته باشین
نیازی به این همه نگرانی نیست(با سردی)
+.......



لایک کنیدددددد

#رمان #فیک #تکاپوی_خاکستر #بل #جونگ‌کوک #Stirring_Ashes