بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ -به سرعت پیاپی، نشانههای خود را در افقها و در درون جانشان به آنها نشان میدهيم تا آشكار گردد كه او حق است، آيا كافی نيست كه او بر همه چيز شاهد و گواه است.(سوره فصلت آیه 53)
سَنُرِيهِمْ، یعنی نشانشان میدهیم تا ببینند، یعنی به علم شهودی برسند؛ یعنی به هر کجا که بنگرند، نشانههایی که او را نشان میدهند آیات ببینند.
الْآفَاقِ، یعنی از افق عقل و علم گرفته، تا افق دل و فطرت، تا افق طبیعت و افق علوم طبیعی، او را نشان میدهند.
وَفِي أَنْفُسِهِمْ؛ یعنی اگر چه نشانهها آیات من فراگیر است، اما کافیست که هرکسی اندکی به خودش،به خلقتش،به عظمت وپیچدگی وجودش، به قوانین حاکم بروجود خودش، وبیش از همه به مالک و ربّ پروردگار نبودن خودش توجه کند، تا مرا ببیند و به حقانیت من اذعان نماید.
ربوبیّت :
مسأله فقط خلق نمودن نیست، بلکه عالَمِ خلقت، رها شده نیست و در هر آنی، ربوبیّت میشود؛ عالم مخلوقات، مالک و صاحب اختیار، تربیت کننده و مدیر دارد که به او - ربّ العالمین - میگوییم.
تمامی دعواها و جنگهای تاریخ بشر نیز بر سر همین ربوبیّت بوده و هست.
در نظامات سلطه، هیچ مستکبری تا کنون ادعای خالقیت ننموده است، چرا که بطلانش ثابت است، اما از فرعون گرفته تا سایر طاغوتها، همه ادعای ولایت و ربوبیّت نمودهاند، چنان که شیطان بزرگ امریکا نیز مدعی است که سرپرست عالم منم و صاحب اختیار و مدیر و مدبر جهانیان منم و همه باید به من وابسته و تحت فرمان من باشند!
حال، انسانی که از سویی عظمت جهان طبیعیت و قوانین حاکم بر آن را شاهد است؛ و از سویی دیگر میبیند که خودش مالک و ربّ هیچ چیزی نیست و حتی بر بدن خودش علم، مالکیت و سلطه ندارد؛ و از سوی دیگر گواه است که دیگران نیز مثل خودش مخلوق و مملوک و مربوب میباشند، چگونه میتواند در وجود او تردید کند و یا چنین ادعاهایی بنماید؟!
بنابراین، اگر کسی با دیدن طبیعت و این همه نشانه آیه، در وجود خدا، یا جایگاه او در نظام علیمانه و حکیمانۀ حاکم بر طبیعت تردید نماید، مشکل در علم، تفکر، تعقل،قلب و ایمان خود اوست وباید در جهانبینی و تفکرات خودش تجدید نظر نماید.(پایان)
پاسخ قسمت سوم :
سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ -به سرعت پیاپی، نشانههای خود را در افقها و در درون جانشان به آنها نشان میدهيم تا آشكار گردد كه او حق است، آيا كافی نيست كه او بر همه چيز شاهد و گواه است.(سوره فصلت آیه 53)
سَنُرِيهِمْ، یعنی نشانشان میدهیم تا ببینند، یعنی به علم شهودی برسند؛ یعنی به هر کجا که بنگرند، نشانههایی که او را نشان میدهند آیات ببینند.
الْآفَاقِ، یعنی از افق عقل و علم گرفته، تا افق دل و فطرت، تا افق طبیعت و افق علوم طبیعی، او را نشان میدهند.
وَفِي أَنْفُسِهِمْ؛ یعنی اگر چه نشانهها آیات من فراگیر است، اما کافیست که هرکسی اندکی به خودش،به خلقتش،به عظمت وپیچدگی وجودش، به قوانین حاکم بروجود خودش، وبیش از همه به مالک و ربّ پروردگار نبودن خودش توجه کند، تا مرا ببیند و به حقانیت من اذعان نماید.
ربوبیّت :
مسأله فقط خلق نمودن نیست، بلکه عالَمِ خلقت، رها شده نیست و در هر آنی، ربوبیّت میشود؛ عالم مخلوقات، مالک و صاحب اختیار، تربیت کننده و مدیر دارد که به او - ربّ العالمین - میگوییم.
تمامی دعواها و جنگهای تاریخ بشر نیز بر سر همین ربوبیّت بوده و هست.
در نظامات سلطه، هیچ مستکبری تا کنون ادعای خالقیت ننموده است، چرا که بطلانش ثابت است، اما از فرعون گرفته تا سایر طاغوتها، همه ادعای ولایت و ربوبیّت نمودهاند، چنان که شیطان بزرگ امریکا نیز مدعی است که سرپرست عالم منم و صاحب اختیار و مدیر و مدبر جهانیان منم و همه باید به من وابسته و تحت فرمان من باشند!
حال، انسانی که از سویی عظمت جهان طبیعیت و قوانین حاکم بر آن را شاهد است؛ و از سویی دیگر میبیند که خودش مالک و ربّ هیچ چیزی نیست و حتی بر بدن خودش علم، مالکیت و سلطه ندارد؛ و از سوی دیگر گواه است که دیگران نیز مثل خودش مخلوق و مملوک و مربوب میباشند، چگونه میتواند در وجود او تردید کند و یا چنین ادعاهایی بنماید؟!
بنابراین، اگر کسی با دیدن طبیعت و این همه نشانه آیه، در وجود خدا، یا جایگاه او در نظام علیمانه و حکیمانۀ حاکم بر طبیعت تردید نماید، مشکل در علم، تفکر، تعقل،قلب و ایمان خود اوست وباید در جهانبینی و تفکرات خودش تجدید نظر نماید.(پایان)
- ۸۳
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط