بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت اول :
اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْن .
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله:
يا أيُّهَا النّاسُ هذا الحُسَينُ بنُ عَلِىِّ فَاعِرفُوهُ فَوَ الَّذي نَفسِى بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفي الجَنَّةِ و مُحِبِّهِ فِي الجَنَّةِ و مُحِبِّي مُحِبِّيهِ في الجَنَّةِ - اى مردم! اين حسين، فرزند على است. او را بشناسيد. سوگند به آن كه جانم دردست اوست‌،اوو دوستدارانش و دوستداران دوستدارانش در بهشت‌اند‌.(الأمالى ، صدوق ، ص 355)
- محبّت، یک دوست داشتن سطحی و ساده نیست؛ بلکه علّت و انگیزه در هر نوع جهت‌گیری و حرکتی می‌باشد. هدف از هر حرکتی، نزدیک شدن و رسیدن به محبوب می‌باشد، خواه حق باشد، یا باطل فانی باشد، یا باقی.
- هر دلی، آینۀ انعکاس محبّت محبوب است. خواه دنیا و متاع اندکش باشد، یا حبّ الله و محبّت محبّین خدا! و مقام، درجه و ارزش هر کسی نیز متناسب با محبوب اوست و هر کسی با محبوبش محشور و قرین می‌گردد.
- نفرمود: دوستداران او به بهشت می‌روند، بلکه فرمود: در بهشت هستند، چرا که بهشت، تجلی محبّت خدا به اهل عصمت علیهم السلام و دوستداران آنها می‌باشد.
بیشتر اگر چه هیچ دلی، خالی از محبّت نیست و هر کسی محبوب‌هایی دارد که به سوی آنها می‌رود و محبّت به تمامی محبوب‌ها، به محبوب غایی می‌رسد؛ اما متأسفانه آگاهی و توجه به اصل محبّت و نقش و آثار آن در تمامی مواضع و عملکردها و شکل‌گیری انسان، بسیار مورد تغافل واقع شده است!
اساس خلقت، محبّت است - محور حیات، محبّت است - غایت نیز محبّت و رسیدن مُحبّ به محبوب می‌باشد.
به بندگان مؤمنش فرمود: اگر از دین خدا برگردید، خداوند به زودی گروهی را جایگزین شما می‌نماید که نخستین و برترین ویژگی آنها، محبّت دو طرفه می‌باشد؛ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ - خدا آنان را دوست دارد و آنان نیز خدا را دوست دارند. (سوره مائده بخشی از آیه 54)
فرمود: ریشۀ تمامی گناهان نیز در محبّت به دنیا و متاع قلیل دنیاست: إِنَّ هَؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا - اينان دنياى زودگذر را دوست دارند و روزى گرانبار را به غفلت پشت‏ سر مى‏ افكنند. (سوره انسان آیه 27)(ادامه دارد...)