❤با تو نیستم...

❤با تو نیستم...
تو نخوان...
با خودم زمزمه میکنم....
من خوبم...من آرامم....من قول داده ام فقط کمی
تو را کم آورده ام....
یادت هست؟؟؟
میگفتم در سرودن تو ناتوانم؟؟
واژه کم می آورم برای گفتن دوست دارم ها؟؟؟
حالا تمام واژه ها در گلویم صف کشیده اند....
با این همه واژه چه کنم؟؟!
تکلیف این همه حرف نگفته چه میشود؟؟
باید حرف هایم را مچاله کنم و بر گرده باد بیاندازم...
باید خوب باشم...
من خوبم...من آرامم..... من قول داده ام...
فقط کمی...
بی حوصله ام....
آسمان روی سرم سنگینی می‌کند...
روزهایم کش آمده...
هر چه خودم را به کوچه بیخیالی میزنم...
باز سر از کوچه دلتنگی درمیاورم....
روزها تمام ابر های اندوه در چشمانه منن ولی نمی بارند...
چون...
من خوبم....من آرامم.... من قول داده ام
اما شبها....وای از شبها.....
هوای آغوشت دیوانه ام میکند...
موهایم بد جوری بهانه دستانت را میگیــــــــــــــرند....
تک تک نجوا هایه شبانه ات لا به لای موهایم مانده اند....
کاش لااقل میشد فقط شب بخیر شبها را بگویی تا بخوابم...
لالایی ها پیشکش...
من خوبم....من آرامم... من قول داده ام..
فقط نمیدانم چرا هـــــــی آه میکشم....
آه
و
آه
و باز هم آه
خسته شدم از این همه آه
شبها تمام اه ها در سینه منند....
آنقدر سوزناک هستند که می‌توانم با این همه آه دنیا را خاکستر کنم....
اما حیف قول داده ام .....
من خوبم...من آرامم.... فقط کمی دلواپسم....
کاش قول گرفته بودم از تو....
برای کسی از ته دل نخندی...
می ترسم مثل من عاشق خنده هایت شود....
حال و روزش شود این...تو که نمی مانی برایش آنوقت مثل من باید.....
آرام باشد....خوب باشد...قول داده باشد....
بیچاره....❤