دیرگاهی است که

دیرگاهی است که
در این تنهایی
رنگ خاموشی در طرح لب است!
بانگی از دور مرا می‌خواند
لیک پاهایم در
قیر شب است،
نقش‌هایی که کشیدم در روز،
شب ز راه آمد و
با دود اندود

#سهراب_سپهری
دیدگاه ها (۱)

شعر عاشقانه🙂‍↕️.چشم هایی نیمه بازم ، خواب می فهمد مراتک درخت...

ای سروِ ناز، بر سرِ پیمانِ ما بمانای ماهِ شب، به خلوتِ چشمان...

#در_بندِعشق...تو را در همان شب مهتابی دیدمسیه چشم و گسیو کمن...

عشق یعنی این

✦ اولین گناه ✦فصل سوم: شکارچی در قفس طلایی---پشت درِ نیمه‌با...

پدرم نیست ...

گاهی آدمنه از رفتنِ کسی شکایت دارد،نه از ماندنِ خاطره‌ای...ف...

✦ اولین گناه ✦فصل نوزدهم: صبحی که برنگشت---لب‌هایش.روی لب‌ها...

رمان تهیونگ

ماه من غصه چرا ؟!آسمان را بنگرکه هنوزبعدِ صدها شب و روزمثل آ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط