یاد من باشد فردا دم صبح

یاد من باشد فردا دم صبح
جور دیگر باشم .. بد نگویم به هوا،  آب ، زمین ...
مهربان باشم،  با مردم شهر....و فراموش کنم،  هر چه گذشت...خانه ی دل،  بتکانم ازغم
یاد من باشد فردا دم صبح من به بازار محبت بروم ..
مهربانی  خودم، عرضه کنم . یک بغل عشق از آنجا بخرم
یاد من باشد فردا حتما
 به سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنم ....بگذرم از سر تقصیر رفیق ،
 بنشینم دم در ..چشم بر کوچه بدوزم با شوق
تا که شاید برسد همسفری ، ببرد این دل مارا با خود ..
و بدانم دیگر قهر هم چیز بدیست ...
یاد من باشد فردا حتما !!! که اگر دیر کنم ...، مهلتی نیست مرا ..!