یاد من باشد فردا حتما

یاد من باشد فردا حتما
به سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنم
بگذرم از سر تقصیر رفیق ،
بنشینم دم در
چشم بر کوچه بدوزم با شوق
تا که شاید برسد همسفری ،
ببرد این دل مارا با خود
و بدانم دیگر
قهر هم چیز بدیست