پارت ۱

.
.
آخرین چیزی که یادم میاد آسمون آبیه، بدون هیچ ابری.
آسمون صاف صاف بود..
و بعدش دیگه چیزی حس نکردم.. جالبه.. انتظار درد بیشتری رو داشتم...
____________________________________

...
وایسا ببینم.. اینجا کجاست؟.. یعنی.. یعنی اینجا دنیای بعد از مرگه؟!
اون دیگه کیه ... صبر کن.. اون شبیه منه؟.. نه اون خود منه!
خواستم فریاد بزنم ولی چیزی از دهنم بیرون نیومد اون دختری که انگار کپی خودم بود یا بهتره بگم منِ دوم، انگشتش رو جلوی دهنش گرفت.. انگار داشت تقاضا میکرد آروم بمونم و خوب به حرفاش گوش بدم صورتش مهربون به نظر می‌رسید..
اون دخترم یا بهتره بگم خودم، لب باز کرد:

آیانا ( مدیونید فکر کنید اسم رو از خودم در نیاوردم) خوب گوش کن تو الان مردی و.. و تو دارای یه شانس دوباره برای زندگی کردن شدی..
درواقع اینجا دنیای بعد از مرگه
خواهش میکنم.. لطفا.. این سری زندگی خوبی داشته باش و از شانس بزرگت لذت ببر
این تنها چیزیه که ازت میخوام


وایستا ببینم اون داره راجع به چی حرف میزنه؟!
باز خواستم صحبت کنم که مانعم شد و ادامه داد:
وقت زیادی نداریم..
فقط بدون زندگی جدیدی در انتظارمه.. تو قراره یکی دیگه باشی..
اما حافظت پاک نمیشه..


اون لبخندی زد و گفت:
خب دیگه وقتمون تموم شد.. لطفا خوب زندگی کن


اون آخرین جمله ای بود که از خودِ دومم شنیدم..

___________________________________

آروم چشمام رو باز کردم.. اینجا کجاست؟
من الان باید مرده باشم..

هنوزم نمیتونم باور کنم چه اتفاقی داره میوفته

خواستم دهن باز کنم که ناخودآگاه صدای خیلی بچه‌گانه ای از دهنم خارج شد..

وایستا!

به دستام نگاه کردم..
چرا انقد کوچیکن؟؟

من چندسالمه؟
نگاهی به اتاق کردم.. درواقع بیشتر شبیه انباری بود..
یه آینه شکسته و کهنه گوشه ی انباری بود..
رفتم سمتش و خودم رو توش نگاه کردم..

شبیه.. شبیه بچه های سه چهار ساله بودم!

یعنی چیییی؟!


یهو در باز شد..

یه مردی وحشیانه اومد داخل انباری و یه زنم پشت سرش با نگرانی و وحشت اومد..
انکار که زن میخواست جلوی مرده رو بگیره..

زنه: عزیزم لطفا.. اون فقط یه بچه است..

مرده: خفه خون بگیر! همش تقصیر توی لاشیه که این هرزه رو بدنیا اوردی!


وایسا .. اون داشت راجع به من حرف میزد؟..